Προοπτικὲς πολιτικῆς ζωῆς

Στὴν πολιτικὴ ζωὴ κάθε κόμμα κρίνεται ἀπ’ τὴν διασφάλιση προοπτικῶν, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων τῆς χώρας καὶ δευτερευόντως ἀπ’ τὴν ἀξιοπιστία τοῦ προγράμματός του· αὐτὴ εἶναι ἡ πραγματικότης στὴν δημοκρατία. Στὴν Ἑλλάδα, ὁ μοναδικὸς ὑπεύθυνος πολιτικός, μὲ ἁπτὲς λύσεις, εἶναι ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης καὶ χειροπιαστὲς ἀποδείξεις τῆς ἐξουσίας του τὴν προηγούμενη τετραετία· ὁ ΣΥΡΙΖΑ πῆρε τὸν δρόμο του, μὲ ἄγνωστη τὴν ἐπιστροφή, κι οἱ ἄλλοι μικροὶ δὲν ἔχουν δείξει σημεῖα ἀξιολόγου παρουσίας. Ἀπ’ τὴν ἄλλη, ἡ παλαιστινιακὴ κρίση κι ὁ φόβος ἐπεκτάσεώς της ἀπαιτοῦν ὑπεύθυνη καὶ συνετὴ κυβέρνηση, μὲ διεθνὲς κύρος καὶ σαφὲς πρόγραμμα, γιὰ τὴν προστασία τῆς χώρας στὶς μέρες αὐτές· ὁπωσδήποτε, οὐδεὶς θὰ ἐμπιστευόταν οἱονδήποτε ἄλλον στὴν διακυβέρνησή μας. Ἀπ’ τὴν ἄλλη, τὰ προβλήματα δὲν εἶναι λίγα, μὲ πρῶτο τὸν πληθωρισμό, εἰσαγόμενο ἢ μὴ δὲν ἔχει σημασία γιὰ τὸν καταναλωτή, ἡ διαβίωσή του μετράει…