Ἡ συνεδρίαση τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς τοῦ ΣΥΡΙΖΑ διακρίθηκε, γιὰ ἕνα κυρίως, γιὰ τὸ ἀβυσσαλέο μίσος τῶν διαφόρων τάσεων ἢ φραξιῶν μεταξύ τους· δὲν ἔχουμε συναντήσει στὴν Ἑλλάδα παρόμοιες καταστάσεις, πλὴν ἐκεῖνες τοῦ 1975 στὸ ΠΑΣΟΚ, ὅταν διέγραψε ὁ πρόεδρός του τὴν «Δημοκρατικὴ Ἄμυνα», ἀλλὰ σὲ πολὺ χαμηλότερη ἔνταση. Στὸ ξενοδοχεῖο πῆγαν ὅλοι τους, γιὰ νὰ ἀντιδικήσουν ἢ μᾶλλον νὰ μαλώσουν, μὲ τοὺς ἄλλους· ἐλάχιστα ἦταν τὰ ἐπιχειρήματα, καθὼς δέσποζαν οἱ κατηγορίες· «κακὸ χωριὰ τὰ λίγα σπίτια», λέει ἡ παροιμία κι αὐτοὶ κατηγοροῦν ὁ ἕνας τὸν ἄλλον γιὰ τὸ μεγαλεῖο τῆς ἐξουσίας ποὺ ἔχασαν καὶ τὴν ὁποία θεωροῦσαν κεκτημένο τους, ὄχι παροδικὴ ἄσκησή της. Ὁλοκληρωτικῆς νοοτροπίας παραμένουν!