Ἡ ἔκκληση τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, γιὰ διακοπὴ τῶν βομβαρδισμῶν στὴν Γάζα, ἀμάχων καὶ μικρῶν παιδιῶν, ἀποτελεῖ τὴν πιὸ θαρραλέα παρέμβαση τῆς Εὐρώπης στὸ παλαιστινιακὸ πρόβλημα· συνοδεύεται ἀπ’ τὸν σημερινὸ δεῖπνο τοῦ Ὄλαφ Σὸλτζ μὲ τὸν Σὰρλ Μισὲλ καὶ τοὺς ἡγέτες, Ἑλλάδος, Κύπρου, Αὐστρίας, Βελγίου, γιὰ τὸ ἴδιο πρόβλημα. Ἀνεξαρτήτως τοῦ ἀποτελέσματός τους, καθὼς στὴν Γάζα διαδραματίζει ἀποφασιστικὸ ρόλο μόνο ἡ Ἀμερική, κι αὐτὴ ἐμφανέστατα εὐνοεῖ ἀποκλειστικὰ τὸ Ἰσραήλ, ἡ διαφοροποίηση ἀπέναντι στὴν πολιτικὴ αὐτὴ τῶν Εὐρωπαίων εἶναι σημαντικὸ πρᾶγμα στὴν διεθνῆ σκηνή· ἡ γηραιὰ ἤπειρος, ἔστω καὶ μὲ δειλὰ βήματα, ἀνακτᾶ τὴν αὐτόνομη ἐξωτερικὴ πολιτική της. Ἔχει ὑποστεῖ τὸ πλῆγμα τῆς πλήρους ὑποταγῆς της στὴν νατοϊκὴ ἐξάρτηση μὲ τὸν οὐκρανικὸ πόλεμο κι ἐπείγει ἡ ἀνάκτηση τῆς αὐτοτελείας της· καθόλου εὔκολο βῆμα, μετὰ ἑβδομηκονταετῆ ἱστορία κι ὑποτελεία τῶν κυβερνήσεών της τῶν τελευταίων ἐτῶν, ὄχι τῶν λαῶν της.