Οἱ ἐλπίδες ἀποτροπῆς εὐρυτέρου πολέμου στὴν Μέση Ἀνατολὴ ἐνισχύονται, μετὰ τὴν ἐξέγερση τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης κατὰ τοῦ Ἰσραήλ, ὁπότε διευρύνεται ἡ αἰσιοδοξία γιὰ τὴν ἀνάπτυξη τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας· ἡ Ἑλλὰς θεωρεῖται ἡ σταθερώτερη οἰκονομικὰ καὶ πολιτικὰ χώρα τῆς περιοχῆς, ὁπότε συγκεντρώνει τὸ ἐνδιαφέρον τῶν διεθνῶν κεφαλαίων, ὅσων ἀποχωροῦν ἀπ’ αὐτὴν κι ὅσων ἑστιάζουν τὴν προσοχή τους σὲ ἐπενδύσεις γιὰ ἀνοικοδόμησή της. Δὲν ἔχει διαλυθεῖ μόνο ἡ Γάζα, ἀλλὰ καὶ ἡ ἑβραϊκὴ οἰκονομία ἔχει ὑποστεῖ σοβαρὲς ζημίες, καθὼς ἔχει παρουσιασθεῖ μαζικὴ ἐκροὴ κεφαλαίων κι ἐπιχειρηματιῶν, μὲ πρώτους σταθμοὺς τὴν Κύπρο καὶ τὴν Ἑλλάδα· ἡ αἰσιοδοξία ἐνισχύεται κι ἀπ’ τὴν ἀναγνώριση τῆς ἐπενδυτικῆς μας βαθμίδος, ὅπως κι ἀπ’ τὴν ἀπαλλαγὴ τῶν ἐμπορικῶν τραπεζῶν ἀπ’ τὶς ὑποχρεώσεις τους στὸ ΤΧΣ. Οἱ κρωγμοὶ τῆς διαπλοκῆς καὶ τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἀγνοοῦνται στὴν ἀγορά, ποὺ ἀσχολεῖται μὲ τὸ πρόβλημα τῆς ἐλλείψεως ἐργατικῶν χειρῶν…