Οἱ δομικὲς ἀλλαγὲς τῆς πολιτικῆς μας ζωῆς ἐμπεδώνονται στὸν ἁπλὸ κόσμο, ὅπως καταγράφουν ὅλες οἱ δημοσκοπήσεις, κι ἀρχίζουν νὰ ἀναγνωρίζουν καὶ τὰ κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως· εἶναι δεῖγμα ἀδυναμίας τῶν ἡγεσιῶν τους ἡ ἀνεπάρκεια τῶν ἡγετῶν τους κι ἡ προσήλωσή τους στὶς ἀπαρχαιωμένες ἀξίες τῆς ἀριστερᾶς. Ὁ καθημερινὸς ἄνθρωπος ἔχει ἀντιληφθεῖ, ἐπειδὴ τὰ ἔχει βιώσει στὴν ζωή του, τὸ τί σημαίνει ψηφιοποίηση τῶν συναλλαγῶν κι ἀποδέσμευση τῆς ἐργασίας τους, στὸ ἀντικείμενο τῆς ἀπασχολήσεώς του, ἐνῶ πιέζει συνέχεια γιὰ τὴν ἐπέκτασή του καὶ στοὺς ὑπόλοιπους κλάδους· ἔτσι, ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἀποτελεῖ παρελθὸν κι ὁ Χολλυγουντιανὸς μαζί του, μὲ ζητούμενο πλέον τὸ πότε θὰ ἐπιστρέψει στοὺς ἀφέντες του τῆς Ἀμερικῆς. Ἡ στροφὴ κάποιων πρὸς τὸ ΚΚΕ εἶναι ἀναμενόμενη, πάντα ὑπάρχουν παλαιοημερολογίτες στὴν κοινωνία, ἀλλὰ τὸ ἐνδιαφέρον στρέφεται πρὸς τὰ δυναμικὰ τμήματά της, αὐτὰ ποὺ μποροῦν νὰ ἀποτελέσουν τὴν πειστικὴ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευση…