Ἡ κατάρρευση τῆς δημαγωγίας εἶναι πάντα ὁλοκληρωτικὴ καὶ χωρὶς ἐπιφυλάξεις· ἰσχύει ἡ λαϊκὴ παροιμία, «τὸ ψέμμα ἔχει κοντὰ ποδάρια». Αὐτὸ ἔπαθε κι ὁ Ναπολεοντίσκος κι ὁ διάδοχός του, ἐπιλεγεὶς ἀπ’ τὰ ἴδια ἀτλαντικὰ κέντρα· εἶχε κοροϊδέψει στὸ ἔπακρο τὸν ἑλληνικὸ λαὸ στὴν περίοδο τῶν μνημονίων καὶ τὸ συνέχισε καὶ μετὰ τὴν τριπλῆ ἧττα του πρὸ τετραετίας, ποὺ φαίνεται δὲν τὴν κατάλαβε καθόλου ὁ ἴδιος, ὡς ὀλιγόνους, κι οὔτε τὸν συμβούλεψαν νὰ τὴν προσέξει οἱ καθοδηγητές του. Ἔτσι, ἐπαναλάμβανε τὸ ἴδιο τροπάριο, ὅτι ἀφήσαμε μαξιλάρι 37 δις εὐρώ, ὡς μεγάλη ἐπιτυχία. Τοῦ ἀπάντησε πολλὲς φορὲς ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης μὲ τὴν πλήρη διευκρίνιση, «μνημονιακὴ ὑποχρέωση ἦταν, λόγῳ ἐλλείψεως ἐμπιστοσύνης».