Ἀναγνώριση πρωτοπορίας, κλίμα καὶ ψηφιοποίηση

Ἡ ἀναγνώριση τῆς πρωτοπορίας τῆς Ἑλλάδος στὰ δύο κρίσιμα θέματα τῆς ἐποχῆς μας, τὴν ἀποκατάσταση τοῦ κλίματος καὶ στὴν ψηφιοποίηση τῆς κοινωνίας μας, εἶναι ἔμπρακτη, μαζὶ μὲ τὴν ἀποδοχή τους ἀπ’ τὸν ἑλληνικὸ λαό· δύο εἶναι τὰ παραδείγματα: ἡ ἀνάληψη τῆς μετατροπῆς τοῦ Πόρου σὲ πράσινο νησὶ ἀπ’ τὸ πάμπλουτο ταμεῖο τῶν Ἡνωμένων Ἀραβικῶν Ἐμιράτων, Masdar, κατὰ τὰ πρότυπα τῆς Ἀστυπάλαιας καὶ τῆς Χάλκης κι ἡ συνάντηση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη, μὲ τὸν πρόεδρο τῆς Microsoft, στὸ Ντουμπάι, μὲ θέμα τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἐπενδύσεώς της, ὕψους ἑνὸς δις εὐρώ, στὸ Λαύριο, γιὰ τὴν ἵδρυση κέντρου ἐρευνῶν καὶ ψηφιακῆς ἐξυπηρετήσεως. Ἡ συνάντηση γίνεται λίγες μέρες μετὰ τὴν ἀντίστοιχη τοῦ πρωθυπουργοῦ μὲ τὸν ἀντιπρόεδρο τῆς Google, γιὰ τὴν ἵδρυση δικοῦ της κέντρου ἐπίσης στὴν Ἑλλάδα, μὲ ἐπενδύσεις δύο δις· αὐτὸ σημαίνει, ὅτι οἱ δύο κορυφαῖες ψηφιακὲς πολυεθνικὲς ἐπιλέγουν τὴν χώρα μας, ὡς κέντρο τῶν δραστηριοτήτων τους στὴν Νότια Εὐρώπη καὶ στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο· δὲν εἶναι τυχαῖο αὐτό, παρὰ συνέχεια τῆς ἀναγνωρίσεως τῆς ἐπενδυτικῆς μας βαθμίδος καὶ τοῦ ὑψηλοῦ βαθμοῦ ψηφιοποιήσεως τῆς ἑλληνικῆς διοικήσεως καὶ οἰκονομίας. Ταυτοχρόνως διαπιστώνουν, ὅτι πέραν τῆς δημιουργικῆς συνθέσεως τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης καὶ τῆς ταχυτάτης διανοίας τῆς νεολαίας μας, ἐπαναπατρίζονται πολλοὶ νέοι μας ποὺ ξενιτεύτηκαν ἐπὶ μνημονίων…

Στὴν πολιτική μας ζωὴ ὅμως ἐπικρατεῖ τὸ παράδοξο, ἡ κυβέρνηση κι ἡ Νέα Δημοκρατία προωθοῦν δραστικὰ τὰ μέτρα ψηφιοποιήσεως κι ἀλλαγῆς τῶν δομῶν μας, μὲ τὴν ἀγαστὴ σύμπνοια τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, μὲ ἐλάχιστες ἐξαιρέσεις ποὺ ἔχουν καταντήσει γραφικές, ἀλλὰ σύσσωμη ἡ ἀντιπολίτευση κινεῖται στὴν παλαιὰ ἐποχή κι ὑφίσταται τὶς συνέπειες. Ἡ ἐπιρροή της στὸ ἐκλογικὸ σῶμα παραμένει ἡ ἴδια, ἂν δὲν μειώνεται στὴν πράξη -καθὼς οἱ δημοσκοπήσεις κινοῦνται στὴν ἴδια λογικὴ κι ἀπ’ τὰ ἴδια κέντρα τῆς προεκλογικῆς περιόδου, ὅταν ἔβλεπαν ὑψηλὰ ποσοστὰ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ κυβέρνηση τοῦ Ναπολεοντίσκου-, ὅπως τὸ διαπιστώνει, ὅποιος κυκλοφορεῖ στὴν ἀγορὰ καὶ στὶς πλατεῖες· εἶναι πλέον δεδομένο καὶ συζητεῖται εὐρύτατα στοὺς πολιτικοὺς κύκλους, ὅτι ἡ ἠλεκτρονικὴ ἐξυπηρέτηση τῶν συναλλαγῶν ἔχει ἀναδείξει ἕναν ἄλλον ἀνθρωπο στὴν Ἑλλάδα, μὲ οὐδεμία σχέση μὲ τὸν προηγούμενο στὴν καθημερινότητά του καὶ στὸν τρόπο τῆς ζωῆς του. Ἡ ἀπαλλαγή του ἀπ’ τὴν χρονοβόρο καὶ ψυχοφθόρο οὐρὰ εἶναι ἱστορικὴ κι ἀνάλογη μὲ τὴν ἐπανάσταση τοῦ Θαλοῦ, ὅταν μετέφερε τὴν γνώση, ἀπ’ τὴν ἱερατικὴ κι ἱεραρχικὴ δομὴ τῆς Αἰγύπτου καὶ τῆς Μεσοποταμίας, στὴν ἀγορὰ καὶ στὴν Ἀγορά, δηλαδὴ τὴν ἄμεσο δημοκρατία, ὅπως ἐξελίχθηκε στὴν συνέχεια, μὲ τὴν συμβολὴ καὶ τοῦ Ὁμήρου, μὲ τὶς ἐλεύθερες σχέσεις τῶν πιστῶν πρὸς τοὺς θεοὺς τοῦ Ὀλύμπου.

Ἡ ἀντιπολίτευση, μὲ πρώτη τὴν ἀριστερή, παραμένει προσηλωμένη στὶς ἰδεολογικές της ἀρχὲς καὶ στὶς συντεχνιακές της ὀργανώσεις, κατὰ τὰ πρότυπα τοῦ σοσιαλισμοῦ πρὸ τεσσαρακοντετίας καὶ τοῦ μνημονιακοῦ τραμποκομμουνισμοῦ, χωρὶς οὐδεμία δυνατότητα αὐτενεργείας της· ἀκολουθοῦν τὶς συνήθειές τους κι ἀδυνατοῦν νὰ χειραφετηθοῦν ἀπ’ αὐτές, ἀντιγράφοντας τοὺς Παλαιοημερολογίτες καὶ τοὺς Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ. Εἶναι χαρακτηριστικὸ ὅτι στὶς δηλώσεις τους δὲν κάνουν οὐδεμία ἀναφορὰ στὴν ψηφιοποίηση, οὔτε καὶ στὴν μετατροπὴ τῆς οἰκονομίας μας σὲ πράσινη, μὲ μείωση κατὰ 80% τῆς ἐνεργειακῆς συμμετοχῆς τῶν ὀρυκτῶν καυσίμων· στὸν ἁπλὸ πολίτη δίδουν τὴν ἐντύπωση, ὅτι δὲν γνωρίζουν σὲ ποιὰ χώρα ζοῦν, οὔτε πατοῦν χῶμα ἑλληνικό, παρὰ μένουν δέσμιοι τῶν συνθηκῶν τῆς ἀμέσου μεταπολιτευτικῆς περιόδου, χωρὶς καὶ σὲ βάθος ἀνάλυση αὐτῶν. Οἱ ἡγεσίες τῶν ἀριστερῶν κομμάτων ἀκολουθοῦν τὶς ἐντολὲς τῶν ὀργανωμένων στελεχῶν τους, τὸ ἔχουμε ξαναγράψει πολλὲς φορές, τῶν ἀπαράτσνικων σοβιετικῶν, ἀλλὰ δὲν βλέπουν τὶς σχέσεις αὐτῶν στὴν οἰκογένειά τους· τὰ παιδιά τους ἀκολουθοῦν τὴν ψηφιακὴ τεχνολογία καὶ διαπρέπουν κι ἡ μητέρα τους τὰ θαυμάζει, ἐνῶ ἀνακουφίζεται ἀρκετὰ μὲ τὴν ἀπαλλαγή της ἀπ’ τὴν οὐρά, ἀλλὰ ὁ πατέρας τους τοὺς βομβαρδίζει μὲ τὶς ἰδεολογικές του θεωρίες, «Ἄστα τὰ παιδιά, φωνάζει ἡ μάνα, τὰ ζάλισες», ἀλλὰ αὐτὸς τίποτε. Ὅποιος κυκλοφορεῖ στὶς λαϊκὲς συνοικίες τὰ ἀκούει αὐτὰ συνέχεια…