Διεθνὲς Ποινικὸ Δικαστήριο

Ἡ ἐπιστολὴ τοῦ Εἰσαγγελέως τοῦ Διεθνοῦς Ποινικοῦ Δικαστηρίου τῆς Χάγης, πρὸς τὸ Ἰσραὴλ καὶ τὴν Χαμάς, γιὰ παροχὴ ἐξηγήσεων, ὡς πρὸς τὴν παραβίαση τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ τοῦ διεθνοῦς δικαίου, γιὰ προστασία τῶν ἀμάχων στὸν πόλεμο, ἀποτελεῖ σταθμὸ στὴν ἱστορία του· εἶναι ἡ πρώτη φορά, ποὺ τὸ Ποινικὸ Δικαστήριο προβαίνει σὲ παρόμοια παρέμβαση κατὰ δυτικῆς χώρας καὶ μάλιστα προνομιούχου, ὅπως εἶναι τὸ Ἰσραήλ. Ἂς μὴν ξεχνᾶμε, ὅτι οὐδέποτε ἄλλοτε ἔχει ἀναφερθεῖ σὲ δυτικὴ δύναμη, οὔτε στοὺς βομβαρδισμοὺς τῆς Γιουγκοσλαβίας, πρὸ εἰκοσιπενταετίας, γιὰ τοὺς ὁποίους παραπέμφθηκαν οἱ ἡγέτες τῆς Σερβίας, ἀλλὰ ὄχι καὶ τῆς Ἀμερικῆς καὶ τοῦ ΝΑΤΟ, εἶχαν μείνει στὸ ἀπυρόβλητο, ὅπως καὶ γιὰ τὸ Ἀφγανιστάν, τὸ Ἰρὰκ καὶ τὴν Συρία. Πάντα οἱ τρίτες χῶρες εὐθύνονταν ἀποκλειστικά…