Ἡ ἀντίδραση τῶν κεφαλαίων στὸ φορολογικὸ νομοσχέδιο, ὡς πρακτικὴ συνέχεια τῆς ψηφιοποιήσεως τῆς οἰκονομίας μας, εἶναι ἀνάμικτη κι ἀνάλογη πρὸς τὴν πορεία τους στὴν μεταπολιτευτικὴ περίοδο· τὸ παραδοσιακὸ κρατικοδίαιτο ἀντιδρᾶ ἔντονα, μὲ κύρια ὄργανά του τὴν ἐλεγχόμενή του διαπλοκὴ καὶ τὴν ἀντιπολίτευση, μαζὶ μὲ τὶς συντεχνίες, τὶς ὁποῖες καὶ προικοδότησε ποικιλοτρόπως τὶς δεκαετίες αὐτές· τὸ ξένο κεφάλαιο κι ἰδιαιτέρως τὸ ψηφιακὸ δὲν ἀνέχεται τὴν φοροδιαφυγὴ καὶ τὰ βρώμικα κυκλώματα στὶς ἐπενδύσεις του, γιὰ δύο κυρίως λόγους, ἐπειδὴ γνωρίζει, ὅτι ἀποτελοῦν τροχοπέδη στὴν δημιουργικότητα τοῦ προσωπικοῦ του κι ἔτσι αἴρει τὸ ἄλλο ἦθος τους. Αὐτὸ ἀποδεικνύεται κι ἀπ’ τὴν τύχη τοῦ ἐθνικοῦ προμηθευτοῦ τῆς ἀριστερᾶς, ὁ ὁποῖος τεσσαράκοντα ἔτη πρὶν ἦταν ὁ ἀνατέλλων ἀστὴρ τῆς πληροφορικῆς παγκοσμίως καὶ κατέληξε ἐλάχιστος πλέον· τὰ ποικίλα ψηφιακὰ κεφάλαια κι οἱ διακλαδώσεις τους στὴν οἰκονομία ἀποτελοῦν τὸ ἐφαλτήριο τῆς οἰκονομικῆς μας ἀναπτύξεως.