Σὲ ἀργὸ θάνατο ἔχει καταδικασθεῖ ἡ Οὐκρανία, καθὼς ἡ Δύση, μὲ πρώτη τὴν Ἀμερική, ἔχει διακόψει τὴν παροχὴ οἰκονομικῆς καὶ στρατιωτικῆς βοηθείας, ἡ ὁποία τὴν διετία ἀνῆλθε σὲ 250 δις εὐρώ· τὴν κατάσταση ἀπογνώσεως ἀπέδωσε κι ἡ δραματικὴ ἔκκληση τῆς συζύγου τοῦ προέδρου της, γιὰ ἐπείγουσα ἀποστολὴ βοηθείας, ἀλλὰ οὐδεὶς συνεκινήθη. Ἡ Οὐάσιγκτον δείχνει ἐμφανέστατα, ὅτι δὲν ἐνδιαφέρεται πλέον γιὰ τὴν τύχη της, παρ’ ὅλο ὅτι ἦταν αὐτὴ ποὺ τὴν ἐνέπλεξε στὸν πόλεμο, παρὰ μόνο γιὰ τὸ Ἰσραήλ, γιὰ τὸ ὁποῖο ὅμως ἀντιμετωπίζει διεθνῆ ἀπομόνωση· στὸ μέτωπο ὁ οὐκρανικὸς στρατὸς εἶναι διαλυμένος στὴν πράξη καὶ διατηρεῖ τὶς θέσεις του, ἐπειδὴ ἡ Ρωσία δὲν ἐξαπολύει ἐπιθέσεις γιὰ τὴν ἐκδίωξή του, ἐνῶ οἱ λιποταξίες πρὸς τὶς ρωσικὲς θέσεις αὐξάνονται καθημερινὰ καὶ γίνονται μαζικές. Ἔγκυροι διπλωμάτες διαβλέπουν τὴν πρόθεση τῆς Μόσχας γιὰ ἑκούσια ὑπογραφὴ τοῦ Κιέβου κι ὄχι κατοχή του…