Ἡ οἰκονομικὴ σύγκριση Ἀνατολῆς καὶ Δύσεως, μετὰ τὴν διετῆ ἐμπειρία τοῦ οὐκρανικοῦ πολέμου, ἀνατρέπει ὅλες τὶς ἐκτιμήσεις τῶν δυτικῶν ἡγεσιῶν κατὰ τὴν ἔναρξή του· ἂς μὴν ξεχνᾶμε, ὅτι ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος προέβλεπε τὴν οἰκονομικὴ χρεωκοπία τῆς Ρωσίας καὶ τὴν παράδοσή της, ἐντὸς δύο τριῶν ἑβδομάδων μάλιστα. Πλησιάζουν δύο χρόνια διεξαγωγῆς του κι ἡ Μόσχα εἶχε 3,2% ἀνάπτυξη τὸ πρῶτο δεκάμηνο, παρὰ τὴν δέσμευση ὅλων τῶν περιουσιακῶν της καταθέσεων στὶς μεγάλες δυτικὲς χῶρες, ἐνῶ ἡ Εὐρωζώνη ἅπτεται τῆς ὑφέσεως κι ἡ Ἀμερικὴ τὴν πλησιάζει· ἀλλὰ ἡ δυτικὴ ἡγεσία δὲν ἔχει συναγάγει τὰ συμπεράσματά της, τὴν κατηγοροῦν οἱ οἰκονομικοί της κύκλοι, ὅτι δὲν ἔχουν καταγράψει τὶς βαθύτερες διεθνεῖς ἀνακατατάξεις. Ἡ Ἀνατολὴ περιλαμβάνει πλέον τοὺς ΒΡΙΚΣ, μὲ τὴν Κίνα ὁδηγό, κι ἀναδεικνύεται σὲ πρῶτο παγκόσμιο οἰκονομικὸ παράγοντα, ἐνῶ ἔχει ἀρχίσει καὶ τὴν ἀποδολλαριοποίηση τῶν συναλλαγῶν τους, ὡς ἀποτελεσματικὸ ὅπλο της…