Εὐνοϊκὴ ἀπήχηση Μητσοτάκη

Ἡ ἀπήχηση τῆς παρεμβάσεως τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ τῶν ὑπουργῶν του, γιὰ πάταξη τῆς ὀπαδικῆς βίας, ἔγινε εὐμενέστατα δεκτὴ ἀπ’ τὴν κοινὴ γνώμη, καθὼς ἔμεινε στὴν ἄτοπο κι ἄχρωμη κριτική της ἡ ἀντιπολίτευση· τὸ κύριο ζήτημα εἶναι ἡ ἀντιμετώπιση τῶν πραγματικῶν προβλημάτων ἢ ἡ ἰδεολογικὴ προσέγγισή τους, ὅπως κάνουν οἱ ἀριστεροί. Ἡ βαθύτερη αἰτία εἶναι οἱ μόνιμες ἐξαρτήσεις τους ἀπ’ τὸ κρατικοδίαιτο κεφάλαιο καὶ τὶς προεκτάσεις του στὶς συντεχνίες, στοὺς παρακρατικοὺς μηχανισμοὺς καὶ στὶς ὑπερπόντιες διασυνδέσεις τους· ὁπωσδήποτε δὲν εἶναι εὔκολη ἡ ἰδεολογικὴ χειραφέτηση, δυσκολώτερη κι ἀπ’ τὴν θρησκευτική, ἀλλὰ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει ἀπαλλαγεῖ ἀπ’ τὶς δεσμεύσεις του τῆς μεταπολιτευτικῆς περιόδου κι αὐτὸ ἀντανακλᾶται στὶς πολιτικές του ἐπιλογές. Ἡ πρόοδος τῶν ἀνακρίσεων, μὲ τὴν σύλληψη τῶν καθοδηγητῶν καὶ τῶν ἀνωτέρων τους, ἀνοίγει τὸν δρόμο, γιὰ τὴν ἐξάρθρωση τοῦ κυκλώματος καὶ τὴν συμμόρφωση τοῦ κρατικοδιαίτου κεφαλαίου ἀρκούντως.