Ἡ Δύση παρουσιάζεται στὴν διεθνῆ κοινότητα μὲ πρωτοφανῆ ἀμηχανία κι ἀδυναμία χαράξεως ἑνιαίας πολιτικῆς, ἔστω καὶ προσχηματικῆς· ὁ πόλεμος στὴν Γάζα παρατείνεται, ἐξ αἰτίας τῆς ἀμερικανικῆς ὑποστηρίξεως στὸν Ἰσραηλινὸ πρωθυπουργό, μὲ μειωμένη ἀποδοχὴ τοῦ λαοῦ του, ἀλλὰ οἱ ἀεροπορικὲς ἐπιθέσεις στὴν Ὑεμένη δὲν ἐξασφάλισαν τὴν ἀνοχὴ τῶν Εὐρωπαίων, πλὴν ἐλαχίστων, ἐνῶ κλιμακώνονται οἱ διαδηλώσεις κατὰ τοῦ πολέμου στὶς δύο ἀκτὲς τοῦ Ἀτλαντικοῦ, ἀλλὰ εἶναι μαζικότερες στὶς ἑβραϊκὲς πόλεις. Ὁ Τζὸ Μπάιντεν ἐπιδιώκει τὴν προβολὴ στὸν λαό του τῆς πυγμῆς του, ὡς προπαγάνδα του γιὰ τὶς προεδρικὲς ἐκλογές, ἀλλὰ ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ προηγεῖται στὶς προκριμματικὲς τῆς Ἀϊόβας ἀρκετὰ μάλιστα· ἡ ἐπάνοδός του στὴν ἐξουσία τὸν Νοέμβριο θεωρεῖται δεδομένη, ἂν δὲν ἀποχωρήσει ὁ σημερινὸς πρόεδρος κι ἐμφανισθεῖ δυναμικὸς ὑποψήφιος τῶν Δημοκρατικῶν, ἀλλὰ δύσκολο, ὅσο περνοῦν οἱ μέρες. Οἱ Εὐρωπαῖοι θεωροῦν τὴν ἐξέλιξη καταστροφική, ἐπειδὴ μένουν στὰ κρύα τοῦ λουτροῦ…