Σὲ παράταση ὁδηγεῖται ἡ κρίση στὴν Οὐκρανία, καθὼς στὴν Κριμαία καταλαμβάνονται ἀπ’ τὴν κυβέρνησή της οἱ τελευταῖες στρατιωτικὲς βάσεις, ἐνῶ αὐξάνονται οἱ διαδηλώσεις τῶν ρωσόφωνων στὶς μεγάλες καὶ πλούσιες πόλεις τῶν ἀνατολικῶν ἐπαρχιῶν∙ ὁ μεταβατικὸς πρωθυπουργὸς θὰ γίνει αὔριο δεκτὸς ἀπ’ τὸν Μπάρακ Ὀμπάμα στὸν Λευκὸ Οἶκο, μὲ ἀντίκρυσμα τὴν ἀνανγώρισή του ἀπ’ τὴν Οὐάσιγκτον, ἀλλὰ καθυστεροῦν οἱ εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες. Ὁ Βλαδίμηρος Ποῦτιν διαβεβαίωνει τοὺς πάντες, ὅτι εἶναι νόμιμο τὸ δημοψήφισμα στὴν Κριμαία, ἀλλὰ καὶ καταγγέλλει τὸ καθεστὼς τοῦ Κιέβου, ὡς παράνομο καὶ ἐλεγχόμενο ἀπὸ φασιστικὰ στοιχεῖα∙ οἱ δυνατότητες παρεμβάσεως τῶν Δυτικῶν στὴν Οὐκρανία ἀποδεικνύονται περιορισμένες, διότι ἐλέγχει μὲν ἡ μεταβατικὴ κυβέρνηση τὶς δυτικὲς ἐπαρχίες, ἀλλὰ αὐτὲς εἶναι φτωχὲς καὶ συντηροῦνται πάντοτε ἀπὸ τὶς ἀνατολικές. Τώρα ποὺ σταμάτησε ἡ ροὴ τῶν δημοσίσων ἐσόδων πρὸς τὸ Κίεβο, τὰ οἰκονομικὰ προβλήματα διογκώνονται καὶ ὁ πληθυσμὸς στρέφεται κατὰ τῆς κυβερνήσεως.