Οἱ ἐπαφὲς τοῦ παρακαθημένου στὸν πρωθυπουργὸ μὲ τοὺς βουλευτὲς τῆς ἀκροδεξιᾶς φαίνεται δὲν ἦταν τόσο ἀθῶες∙ ἀποπνέουν μᾶλλον ἄλλες διασυνδέσεις, ὅπως κάνουν πάντοτε οἱ αὐλοκόλακες ἐκμεταλλευόμενοι τὴν θέση τους. Οἱ δικαιολογίες του δὲν πείθουν κανέναν, διότι δὲν φαίνεται καὶ τόσο ἀφελὴς καὶ δὲν ἐπιτρέπονται ἀπ’ τὸ ἐπάγγελμά του∙ Κάποιες διεργασίες εἶχε στὸ μυαλό του, ἐρήμην φυσικὰ τοῦ πρωθυπουργοῦ, διότι διαφορετικὰ ἄλλη θὰ ἦταν ἡ κυβερνητικὴ στάση κατὰ τῆς ἀκροδεξιᾶς, κι ὄχι ἡ σκληρὴ ἀναμέτρηση∙ ἡ ὀργὴ τοῦ γιοῦ του δείχνει ὅτι συζητοῦσαν στὴν οἰκογένεια τὶς ἰδιαίτερες σχέσεις. Οἱ ἀντιδράσεις τῆς ἀντιπολιτεύσεως δικαιολογημένες σὲ μεγάλο βαθμό, ὅλοι τους ἐπιθυμοῦν κάτι νὰ κερδίσουν, σὲ περίοδο μάλιστα σαφοῦς συρρικνώσεώς τους∙ οἱ ἐκρήξεις τῆς ἄλλης ὑστερικῆς, μὲ κατηγορίες κατὰ τῆς κυβερνήσεως καὶ ὑπὲρ τῶν ἀκροδεξιῶν φυλακισμένων ὑποκρύπτουν πολιτικὴ σκοπιμότητα. Ἐλπίζουν ὅτι θὰ διασωθοῦν ἀπ’ τὸ πολιτικὸ ναυάγιο, μὲ ἄγρα τῶν ἀκροδεξιῶν ψήφων.