Ἡ ἐπιλογὴ τοῦ ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν ἦταν ἔκπληξη γιὰ πολλούς, ἀλλὰ ἀναμενόμενη μᾶλλον∙ ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς συνέχισε στὴν λογικὴ τῆς ἐπιλογῆς τοῦ Γιάννη Στουρνάρα, ἡ ὁποία ἦταν ἄκρως ἐπιτυχής, διότι ὁδήγησε ἀσφαλῶς τὴν ἑλληνικὴ οἰκονομία ἀπ’ τὴν βαθύτατη ὕφεση στὴν ἀνάπτυξη καὶ ἀντεπεξῆλθε στὸ ἡράκλειο ἔργο τῶν διαπραγματεύσεων μὲ τὴν τρόικα. Ὁ Γκίκας Χαρδούβελης εἶναι τῆς ἴδιας σχολῆς τῶν πασοκικῶν συμβούλων, ἀλλὰ χωρὶς ἀνάμιξη καὶ αὐτὸς στὶς ὑπόγειες διασυνδέσεις μὲ τὰ ἀτλαντικὰ κερδοσκοπικὰ κυκλώματα∙ φέρει τὸ βάρος τῆς ἄλλης πολιτικῆς, τῆς ἀναπτύξεως καὶ τῆς ἐπεκτάσεως, ἐντελῶς διαφορετικῆς ἀπ’ τὴν συντήρηση καὶ τὴν διασφάλιση τῶν ὅσων γινόταν τὴν διετία κοινωνικῶν παροχῶν. Ἀπὸ πρώτης ὄψεως τὸ ἔργο του φαίνεται εὐκολώτερο.