Τὶς στασιαστικὲς κινήσεις στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Μακεδονίας, τὶς ἀντιδράσεις τῶν ἑλληνικῶν πόλεων καὶ τὶς ἐξεγέρσεις τῶν βαρβαρῶν, ἀναφέρει ὁ Ἀλέξανδρος ὅτι ἦταν τὰ πρῶτα του προβλήματα∙ ἦταν μόλις εἴκοσι ἐτῶν, ὅταν ἀνέλαβε τὴν βασιλεία, καὶ ὅλοι τὸν θεωροῦσαν εὔκολη λεία. «Καὶ συνῆπτον αἱ Ἀθῆναι τὰς χεῖρας ὀρέγουσαι»∙ καὶ συμμάχησαν αἱ Ἀθῆναι μὲ τὰς Θήβας ὀρεγόμεναι τὴν πανελλήνια κυριαρχία. «Πᾶσα δ’ ὕπουλος ἦν ἡ Μακεδονία πρὸς Ἀμύνταν ἀποβλέπουσα καὶ τοὺς Ἀερόπου παῖδας»∙ ὅλη δὲ ἡ Μακεδονία ἦταν ὕποπτη καὶ ἀπέβλεπε πρὸς τὸν Ἀμύντα καὶ τὰ παιδιὰ τοῦ Ἀερόπου, τῆς βασιλικῆς οἰκογενείας. «Ἀνερρηγνύντο δ’ Ἰλλυριοί, καὶ τῶν Σκυθῶν ἐπῃωρεῖτο τοῖς προσοίκοις νεωτερίζουσι»∙ καὶ ἑτοιμάζονταν γιὰ ἀποστασία οἱ Ἰλλυριοί, καὶ οἱ Σκύθες προσήγγιζαν τοὺς γείτονές τους γιὰ ἀπόσπαση ἀπ’ τὴν Μακεδονία. Ὁλόκληρο τὸ βασίλειο τοῦ Φιλίππου, μὲ τὶς κατακτήσεις του μέχρι τὸν Ἴστρο καὶ τὴν Ἀδριατική, κινδύνευε μὲ πλήρη κατάρρευση.