Τὰ προβλήματα τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Ἰταλίας ἀπασχόλησαν σχεδὸν ἀποκλειστικὰ τὸ προχθεσινὸ Γιούρογκρουπ καὶ δευτερευόντως μόνο ἐκεῖνα τῆς Ἑλλάδος∙ οἱ καθυστερήσεις στὶς μεταρρυθμίσεις καὶ ἡ ἀπαίτηση γιὰ ἀναβολὴ στὴν ἐκπλήρωση τοῦ ἐλέγχου τῶν δημοσιονομικῶν ἐλλειμμάτων δέσποσαν στὶς συζητήσεις καὶ τὶς ἀντεγκλήσεις τῶν δύο χωρῶν μὲ τοὺς Γερμανούς, μὲ τὸν Ὁλλανδὸ προεδρεύοντα σὲ ρόλο διαιτητοῦ, ἀλλὰ μὲ διάθεση ἐκδικήσεως τοῦ Βερολίνου, διότι τὸν ἀνικαθιστᾶ μὲ τὸν Ἱσπανὸ ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν σὲ ἕξι μῆνες. Οἱ παρατηρήσεις του γιὰ τὴν Ἑλλάδα, οἱ πιὸ συμπαθεῖς τῆς διετοῦς προεδρίας τοῦ Γιέρουν Ντιασελμπλάουμ, μὲ τὴν ὁλοκλήρωση τῆς ἀξιολογήσεως θὰ γίνει καὶ ἡ ρύθμιση τοῦ χρέους∙ ἡ ἀπαλλαγὴ ἀπ’ τὰ μνημόνια θεωρεῖται πλέον δεδομένη, διότι ἡ συνέχιση τῶν μεταρρυθμίσεων ἀποτελεῖ ἤδη προτεραιότητα γιὰ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση. Ἡ διαπλοκὴ στὸ ἐσωτερικὸ τὰ παρουσιάζει μὲ τὸν γνωστό της τρόπο∙ συνεχίζει συστηματικὰ τὴν ὑπονόμευσὴ τῆς πολιτικῆς μας σταθερότητος.