Ἡ κατάσταση στὴν Οὐκρανία περιπλέκεται ἀκόμη περισσότερο, μετὰ τὶς ἐκλογὲς στὶς αὐτόνομες ἀνατολικὲς ἐπαρχίες∙ οἱ Ρωσόφωνοι κέρδισαν μὲ μεγάλη διαφορὰ καὶ ὀργανώνουν τὶς περιφέρειές τους στὸ Ντάνετσκ καὶ στὸ Λουχάνσκ, τὶς πλουσιώτερες ἐπαρχίες τῆς χώρας. Οἱ Δυτικοὶ ἀντιδροῦν, μὲ πρώτη τὴν Γερμανία, ὅτι δὲν πρέπει νὰ ἀναγνωρισθεῖ τὸ νέο νκράτος, ἀλλὰ ἡ Μόσχα δὲν ἀποκαλύπτει τὰ σχέδιά της∙ δὲν προσαρτᾶ τὶς δύο περιφέρειες, οὔτε τὶς ἀναγνωρίζει ὡς ἐπίσημο κράτος, ἀλλὰ ζητάει τὴν πλήρη ἐφαρμογὴ τῶν συμφωνιῶν τοῦ Μίνσκ, γιὰ κατάπαυση τοῦ πυρὸς καὶ ἀποχώρηση τῶν στρατευμάτων, ἀλλὰ καὶ τὶς ἐνισχύει στὴν ὀργάνωση τοῦ κράτους τους. Σὲ στρατιωτικὸ ἐπίπεδο δὲν μποροῦν νὰ κερδίσουν οἱ οὐκρανικὲς δυνάμεις, ἐνῶ ἤδη οἱ δύο ἐπαρχίες προωθοῦν τὴν ἀνάπτυξη τῆς οἰκονομίας καὶ τὴν ἐπαναλειτουργία τῶν μεγάλων βιομηχανιῶν τους, συμπληρωματικῶν πρὸς πολλὲς ρωσικές∙ ἡ βαρειὰ βιομηχανία τῆς Οὐκρανίας βρίσκεται στὸ ἔδαφος τῶν ἐπαρχιῶν αὐτῶν.