Ὡς κωλυσιεργεία τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων, γιὰ ὑπονόμευση τῆς ἐξόδου μας ἀπ’ τὴν κρίση, θεωροῦνται ἀπ’ τοὺς ἔγκυρους πολιτικοὺς κύκλους τὰ ἐμπόδια καὶ οι καθυστερήσεις τῆς τρόϊκας∙ ἡ ὑπόθεση μὲ τὶς ἀλλαγὲς στὴν ὑπαγωγὴ τῶν ρυθμίσεων ὅλων τῶν ὑποχρεώσεων τοῦ ΕΝΦΙΑ, ἀφορᾶ μόνο τὸ 3%, ἐνῶ εἶναι γνωστὲς οἱ ἀντιρρήσεις τῶν δανειστῶν σὲ πολλὰ μέτρα ποὺ προέβη ἡ κυβέρνηση καὶ δὲν περιλαμβανόταν στὸν περυσινὸ προϋπολογισμό. Πολιτικὰ ἡ οὐσία εἶναι ἄλλη∙ οἱ κερδοσκόποι, μέσῳ τοῦ ΔΝΤ, ἔχουν ὁδηγήσει στὴν χειρότερη κρίση τὴν χώρα σὲ εἰρηνικὴ περίοδο, μὲ τὴν βοήθεια καὶ τοῦ τότε σοσιαλιστοῦ πρωθυπουργοῦ, καὶ δὲν ἐγκαταλείπουν τὰ σχέδιά τους, γιὰ χρεωκοπία της καὶ διάλυση τῆς Εὐρωζώνης∙ παρὰ τὴν ἀναμετάδοση τῆς καταστροφολογίας ἀπ’ τὴν ἐπιχώρια διαπλοκὴ καὶ τὶς πολιτικὲς καταβολάδες της, ἡ ἀγορὰ ἔχει καταλάβει πολὺ καλὰ τὰ ἐπικίνδυνα παιχνίδια. Ἤδη ὁ Ναπολεοντίσκος χαμηλώνει τοὺς τόνους, διότι φοβᾶται τὴν ἀγορά.