Τὴν ἐγγύηση τῆς πολιτικῆς σταθερότητος ἐπανέλαβαν οἱ Ἀντώνης Σαμαρᾶς καὶ Εὐάγγελος Βενιζέλος, ὡς ἀπάντηση στὴν καταστροφολογία τῆς διαπλοκῆς καὶ μὲ πλήρη τὴν βεβαιότητα γιὰ ἐκλογὴ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας∙ ἄλλωστε, ὅλο καὶ περισσότεροι ἀνεξάρτητοι βουλευτὲς δηλώνουν ὅτι θὰ ψηφίσουν γιὰ Πρόεδρο, ἐνῶ ἡ κάλυψη τοῦ πρωθυπουργοῦ πρὸς τὸν ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν εἶναι ἀπόλυτη. Ἡ ἀτλαντικὴ προπαγάνδα ἐκτονώνεται, διότι καὶ ὁ ἐκλεκτός της Ναπολεοντίσκος ἐκτονώνεται ταχύτατα∙ ἡ δυναμικὴ ἀλλάζει, μὲ ἀπόδειξη ὄχι μόνο τὶς δημοσκοπήσεις –στὶς χαλκευμένες τῶν ὁποίων δὲν μποροῦν νὰ συμμαζέψουν οὔτε τὴν αἰσθητὴ μείωση τῆς διαφορᾶς-, ἀλλὰ στὴν πραγματικὴ οἰκονομία. Ἡ ἀγορὰ καὶ οἱ μικρομεσαῖοι δείχνουν σημάδια ἀνατριχίλας, μὲ τὴν προοπτικὴ νίκης τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ὅταν ἔχουν καὶ ἁπτὲς τὶς ἀποδείξεις γιὰ ἀμερικανικὲς ἐξαρτήσεις καὶ ὁμολογίες ὅτι θὰ συνεχίσουν τὴν μνημονιακὴ πολιτική∙ στὸ ἐσωτερικὸ τῆς Κουμουνδούρου βγῆκαν τὰ μαχαίρια, μὲ πρῶτα θύματα τοὺς Πασοκογενεῖς. Αὐτοὶ μένουν ἀνέστιοι.