Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Πιὲρ Μοσκοβισὶ στὴν Ἀθήνα θεωρεῖται στοὺς διπλωματικοὺς κύκλους, ὡς ἐκδήλωση συμπαραστάσεως τῶν Εὐρωπαίων πρὸς τὴν Ἑλλάδα, ἀπέναντι στὶς πιέσεις τῶν ἀτλαντικῶν κερδοσκόπων∙ γνωρίζουν ἄριστα στὶς Βρυξέλλες, ὅτι ἡ εὐρωαμερικανικὴ ἀναμέτρηση γίνεται πλέον στὴν χώρα μας, μὲ ἀντικείμενο τὴν χρεωκοπία της καὶ τὴν διάλυση τῆς Εὐρωζώνης. Στὴν πράξη πρόκειται γιὰ ἐπανάληψη τῆς συγκρούσεως τοῦ 2009-2010, μὲ τὸν σοσιαλιστὴ τότε πρωθυπουργό, καὶ μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο στὴν θέση του σήμερα∙ τότε οἱ Εὐρωπαῖοι, δὲν εἶχαν οὔτε τοὺς ἀπαραίτητους θεσμοὺς γιὰ παρέμβαση καὶ σωτηρία ἑνὸς ἑταίρου, ἐνῶ δὲν εἶχαν καταλάβει τὶς βαθύτερες ἐπιδιώξεις τοῦ ΔΝΤ, τὸ ὁποῖο ἐμφανιζόταν ὅτι διέθετε τὴν τεχνογνωσία γιὰ τὴν σωτηρία μας. Ἀποδείχθηκε, ὅτι οὔτε τεχνογνωσία εἶχε, οὔτε στὴν διάσωση τῆς οἰκονομίας ἀπέβλεπε, παρὰ στὴν βαθύτερη κρίση∙ ἔτσι λαμβάνουν προληπτικὰ μέτρα. Ὅσο γιὰ τὸν Ναπολεοντίσκο, αὐτὸς μόνο τοὺς Εὐρωπαίους κατακρίνει, λέξη γιὰ τοὺς Ἀμερικανούς.