Ὁ Ἀλέξανδρος παρακολουθοῦσε κανονικὰ τοὺς δραματικούς, μουσικοὺς καὶ γυμνικοὺς ἀγῶνες στὰ διαλείμματα τοῦ πολέμου∙ πάντως στὰ βάθη τῆς Ἀσίας ὀργάνωνε μόνο γυμνικοὺς ἀγῶνες, ὅπως ἀναφέρεται στὶς πηγές. «Καὶ γὰρ αὐτός, Ἀντιγενίδου ποτὲ τὸν ἁρμάτειον αὐλοῦντος νόμον»∙ καὶ ὁ Ἀλέξανδρος, ὅταν ὁ Ἀντιγενίδης ἔπαιζε στὸν αὐλό του τὸν ἁρμάτειον ρυθμό, πολεμικὸς παλμὸς γιὰ ἅρματα στὴν μάχη. «Οὕτω παρεξέστη καὶ διεφλέγη τὸν θυμὸν ὑπὸ τῶν μελῶν»∙ τόσο παρασύρθηκε καὶ ἐξανέστη ἀπ’ τὸν παλμό. «Ὥστε τοῖς ὅπλοις ᾂξας ἐπιβαλεῖν τὰς χεῖρας ἐγγὺς παρακειμένοις καὶ μαρτυρῆσαι τοῖς Σπαρτιάταις ᾂδουσιν»∙ ὥστε ἄρπαξε τὰ κοντινά του ὅπλα μὲ τὰ χέρια του καὶ θύμισε τοὺς Σπαρτιᾶτες στὶς ἰαχές τους. «Ἕρπει γὰρ ὄντα τῶ σιδάρω τὸ καλῶς κιθαρίδδειν»∙ ταιριάζει μὲ τὰ ὅπλα ἡ μουσικὴ ὅταν κιθαρίζει καλῶς. Εἶναι γνωστὴ καὶ ἀπὸ ἄλλους ἡ ἔκρηξη τοῦ βασιλέως, τὸν ὁποῖο συγκράτησαν οἱ φίλοι του κατὰ τὸ συμπόσιο.