Στὴν ταλάντευση μεταξὺ τῶν συνιστωσῶν του καὶ τῶν Εὐρωπαίων ἐπιδόθηκε ὀ Ναπολεοντίσκος, πρὶν ζητήσει παράταση τοῦ μνημονίου καὶ συνέχιση τῶν διαπραγματεύσεων μὲ τὴν τρόϊκα στὶς Βρυξέλλες∙ ἡ ὀνομασία τους δὲν ἔχει καμμία σημασία, ἡ οὐσία μετράει καὶ αὐτὴ ἑστιάζεται στὴν ἐκπλήρωση τῶν προαπαιτουμένων, δηλαδὴ τοῦ 70% ποὺ ἤδη δέχθηκε -ὅταν ὁ Ἀντώνης Σαμαρᾶς εἶχε ἀπορρίψει τὸ 63%-, καὶ ὅσα ἄλλα δεχθεῖ ἀπ’ τὰ ὑπόλοιπα. Ἐὰν συμφωνήσει σήμερα αὔριο ἀκολουθεῖ ἡ ἔγκρισή τους εἴτε μὲ πράξεις νομοθετικοῦ περιεχομένου, εἴτε μὲ τὴν μορφὴ τοῦ κατεπείγοντος στὴ Βουλή, διότι διαφορετικὰ δὲν ἔχει χρόνο, ἐπειδὴ πρέπει νὰ τὰ ἐγκρίνουν στὴ συνέχεια καὶ τὰ εὐρωπαϊκὰ Κοινοβούλια, γιὰ τὴν ἐκταμίευση τῆς δόσεως στὸ τέλος τοῦ μηνός∙ ἡ ὑποχώρηση τὴν τελευταία στιγμή, καὶ χωρὶς ἀντικείμενο στὶς διαβουλεύσεις, ἀποκαλύπτει τὴν φύση τῶν κυβερνώντων. Δὲν εἶναι μόνο ἀδιάβαστοι καὶ ἄσχετοι, ἀλλὰ καὶ δειλοὶ στὶς δυσκολίες.