Ὁ Κριτίας πῆρε μὲ τὰ ὅπλα τὸν Θηραμένη ἀπ’ τὴν ἐκκλησία τοῦ δήμου, ὅταν διαπίστωσε ὅτι ἔπειθε τοὺς Ἀθηναίους∙ μόνο ὁ Σωκράτης καὶ δύο φίλοι του ἔσπευσαν εἰς βοήθειάν του. «Οἱ δὲ περὶ τὸν Σωκράτην, τῶν μὲν ἄλλων οὐδένα βοηθὸν ἔχοντες»∙ οἱ φίλοι τοῦ Σωκράτους, ἐπειδὴ ἀπὸ τοὺς ἄλλους δὲν εἶχαν βοήθεια. «Τὴν δὲ τῶν ὑπερεχόντων ἀνάτασιν ὁρῶντες αὐξανομένην ἡσυχίαν ἔσχον»∙ καὶ ὅταν εἶδαν τὴν ὑπεροχὴ τῶν στρατιωτῶν αὐξανομένη ἡσύχασαν. «Καὶ Θηραμένην μὲν ἀπὸ τῶν βωμῶν ἀποσπάσαντες οἷς ἦν προστεταγμένον, διὰ μέσης τῆς ἀγορᾶς εἵλκυσαν ἐπὶ τὸν θάνατον»∙ καὶ τὸν Θηραμένη τὸν ἀπέσπασαν ἀπ’ τοὺς βωμοὺς ὅπου εἶχε πιασθεῖ, καὶ μέσα ἀπ’ τὸν ἄγορα τὸν ὁδήγησαν στὸν θάνατο. «Ἐπὶ τοσοῦτο δὲ κατέφθειραν τὴν πόλιν, ὥστε φυγεῖν τοὺς Ἀθηναίους πλείους τῶν ἡμίσεων»∙ καὶ τόσο κατέστρεψαν οἱ τριάκοντα τὴν πόλη, ὥστε δραπέτευσαν στὸ ἐξωτερικὸ περισσότεροι ἀπ’ τοὺς μισοὺς Ἀθηναίους.