Τοῦ τραύματος βιαζομένοις

Ὁ Ἀλέξανδρος εἶχε μεταφερθεῖ ἀναίσθητος ἀπ’ τοὺς ἑταίρους του ἐκτὸς τῆς βακτηριανῆς πόλεως∙ εἶχε τραυματισθεῖ σοβαρὰ στὸ στῆθος καὶ εἶχε παραμείνει καρφωμένο σὲ ἕνα πλευρό του ἡ σιδηρᾶ ἄκρα τοῦ βέλους. «Καὶ σπάσαι μὲν ὥσπερ ἐκ ῥίζης τοῦ τραύματος βιαζομένοις οὐχ ὑπήκουσεν ὁ σίδηρος»∙ καὶ ἐνῶ προσπαθοῦσαν νὰ ἀποσπάσουν τὸ βέλος ἀπ’ τὸ τραῦμα δὲν μπόρεσαν γιατὶ ἔμεινε καρφωμένος ὁ σίδηρος. «Ἕδραν ἔχων τὰ πρὸ τῆς καρδιᾶς στερεὰ τοῦ στήθους»∙ καθὼς ἦταν σφηνωμένος στὰ πρὸ τῆς καρδίας ὀστά. «Ἐκπρῖσαι δὲ τοῦ δόνακος οὐκ ἐθάρρουν τὸ προῦχον, ἀλλ’ ἀφοβοῦντο»∙ καὶ τὸ νὰ κόψουν τὸ ξύλινο μέρος τοῦ βέλους δὲν τολμοῦσαν, διότι ἐφοβοῦντο. «Μήπως σπαραγμῷ σχιζόμενον τὸ ὀστέον ὑπερβολὰς ἀλγηδόνων παράσχῃ καὶ ῥῆξις αἵματος ἐκ βάθους γίνηται»∙ μήπως μὲ τὶς κινήσεις τοῦ πριονιοῦ σπάσει τὸ ὀστὸ καὶ προκαλέσει ὑπερβολικοὺς πόνους καὶ γίνει διάρρηξη αἵματος ἀπ’ τὸ ἐσωτερικὸ τοῦ στήθους.