Οἱ αὐριανὲς προεδρικὲς ἐκλογὲς στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες ἴσως ἀποδειχθοῦν οἱ πιὸ κρίσιμες στὴν ἱστορία τους, μετὰ ἀπὸ ἐκεῖνες τοῦ 1860, μὲ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ἀβραὰμ Λίνκον, τὴν διάσπαση τῆς χώρας καὶ τὸν ἐμφύλιο∙ οἱ ὅποιες προβλέψεις εἶναι περιττὲς πλέον καὶ μόνο ἡ ἀναμονὴ ἁρμόζει τὴν παραμονὴ τῆς κάλπης. Οἱ δύο ἀντίπαλοι ἐξάντλησαν τοὺς μῆνες τῆς προεκλογικῆς ἀναμετρήσεως στὶς προσωπικές τους ἀντεγκλήσεις καὶ στὰ σκάδαλα, ἐνῶ δὲν ἀσχολήθηκαν καθόλου μὲ τὰ ἐσωτερικὰ καὶ διεθνῆ προβλήματα∙ ἐλάχιστα γνωρίζουν οἱ Ἀμερικανοὶ πολῖτες γιὰ τὴν θέση τους σὲ αὐτά, μὲ τὴν ἐξαίρεση, ὅτι ἡ Χίλλαρι Κλίντον δήλωσε ὅτι θὰ ἐπιβάλει ἀπαγόρευση πτήσεων στὴν Συρία, καὶ ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ ἀπάντησε, ὅτι αὐτὸ θὰ ὁδηγήσει στὸν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο. Δείχνουν ὅτι ἀπευθύνονται σὲ διαφορετικὰ στρώματα, στὴν ἀνώτερη τάξη καὶ στοὺς ἐγχρώμους ἡ ὑποψηφία τῶν Δημοκρατικῶν, στοὺς κατοίκους μεσοδυτικῶν πολιτειῶν καὶ φτωχότερους ὁ Ρεπουμπλικανός.