Ναπολεοντίσκος, παρείσακτος στοὺς Εὐρωπαίους

Ὡς ἀναγκαῖο κακὸ ἀντιμετωπίζεται πλέον ὁ Ναπολεοντίσκος στὴν Εὐρώπη, μετὰ τὴν ἐπίσημη ἀναγνώριση ἀπ’ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Μπάρακ Ὀμπάμα τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ ὡς ἡγέτου τῆς Εὐρωζώνης καὶ τὴν ἀνάληψη τῆς εὐθύνης ἀπ’ τὸ Βερολίνο τῶν εὐρωπαϊκῶν πραγμάτων∙ οἱ ὅροι τοῦ Βόλφνγκανγκ Σώυμπλε στὰ οἰκονομικὰ ἐπιβάλλονται πλέον ἀσυζητητί, ὄχι μόνο ἐπειδὴ εἶχε δίκαιο στὶς ἐκτιμήσεις του γιὰ τὴν ἑλληνικὴ κυβέρνηση, ἀλλὰ καὶ γιατὶ πρέπει νὰ ἐπιβληθεῖ τάξη στὴν γηραιὰ ἤπειρο, χωρὶς παιχνίδια καὶ ὑπονομεύσεις ἀπὸ κανέναν. Πέρυσι εἶχαν τὴν ἄνεση τῶν ταλαντεύσεων, διότι οἱ διεθνεῖς συνθῆκες τὸ ἐπέτρεπαν, φέτος ὅμως οἱ ἐξελίξεις βρίσκονται στὰ ὅριά τους∙ ἡ Βρεταννία ἀποχωρεῖ ἀπ’ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, ἡ Γαλλία εἶναι ἐξασθενημένη, μὲ πρόεδρο ἐντελῶς ἀνίσχυρο καὶ στὸ ἐσωτερικὸ καὶ μὲ ἐκλογὲς σὲ ἕξι μῆνες, ἡ Ἰταλία ἀντιμετωπίζει δημοψήφισμα, μὲ ἀβέβαιο ἀποτέλεσμα καὶ πολλαπλὲς ἴσως προεκτάσεις. Ὅλα αὐτὰ σημαίνουν ὅτι ἐπιβάλλεται αὐστηρὴ περιφρούρηση καὶ ὑπόδειγμα πειθαρχίας∙ ὁ καθένας, ὅπως «ἔστρωσε κοιμᾶται», καὶ ὁ πρωθυπουργὸς εἶναι ξαπλωμένος πάνω σὲ ἀναμμένα κάρβουνα. Ἤδη ἔχει συμπεριφερθεῖ σὰν παρείσακτος στὶς πρῶτες του ἐπαφὲς μὲ τοὺς Εὐρωπαίους, μιλώντας γιὰ χώρα διαφθαρμένη καὶ εὐαγγελιζόμενος τὴν ἀριστερὴ ἐπανάσταση στὴν γηραιὰ ἤπειρο, ἀλλὰ καὶ ὑπονομεύοντας ἀνοικτὰ τοὺς θεσμούς της μὲ τὶς μαγνητοφωνήσεις τῶν συμβουλίων ἀπ’ τὸν ὑπουργό του.

Ἡ ἐπαιτεία στὸν Ἀμερικανὸ πρόεδρο, γιὰ τὸ θέμα τοῦ χρέους, ἔδειξε ἐμφανέστατα τὴν δουλικότητά του καὶ τὴν παντελῆ ἄγνοια τῆς διεθνοῦς συγκυρίας καὶ τῶν εὐρωπαϊκῶν προβλημάτων∙ στὸ Βερολίνο κρινόταν ἡ τύχη τῆς Εὐρώπης καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος «ἀγρὸν ἠγόραζεν». Φαίνεται ὅμως ὅτι κάτι διάβασε ἐπὶ τέλους ἀπ’ τὶς ἐκθέσεις τῶν διπλωματῶν καὶ ἔδωσε ἐντολή, ἀπ’ ὅ,τι λέγεται, γιὰ πλήρη ἱκανοποίηση τῶν αἰτημάτων τοῦ κουαρτέτου, ὁμαδικὲς ἀπολύσεις, μειώσεις στὸ ἀφορολόγητο καὶ στὶς συντάξεις, περικοπὲς ἐπιδομάτων∙ ὅσα δὲν εἶχαν δεχθεῖ ὅλες οἱ προηγούμενες μνημονιακὲς κυβερνήσεις τὰ ἐφαρμόζει τώρα ἡ σημερινή, ἀλλὰ τὸ ζήτημα εἶναι τὸ πῶς θὰ πείσει τὸν ἑλληνικὸ λαὸ καὶ περισσότερο τὰ στελέχη του γιὰ αὐτά. Ὁ ΣΥΡΙΖΑ, ὡς κομματικὸς μηχανισμός, εἶναι στὴν πράξη ἀνύπαρκτος καὶ αὐτὸ φάνηκε σὲ ὅλες τὶς τελευταῖες ἐκδηλώσεις του∙ ὁ πρωθυπουργός, οἱ ὑπουγοί του καὶ οἱ βουλευτές του δὲν μποροῦν νὰ ἐμφανισθοῦν στὸν κόσμο, ὅπου κι ἂν πᾶνε τοὺς κυνηγᾶνε μὲ τὶς πέτρες. Αὐτὸς εἶναι καὶ ὁ κύριος λόγος ποὺ φοβᾶται τὸ Μέγαρο Μαξίμου τὶς ἐκλογὲς καὶ προσπαθεῖ νὰ κερδίσει χρόνο∙ ἀλλὰ μᾶλλον ἔχει ἐξαντλήσει ὅλα τὰ περιθώρια καὶ δὲν ἔχει κἂν δυνατότητες προσαρμογῆς στὴν νέα κατάσταση. Εἶναι καὶ θέμα ψυχολογίας καὶ παιδείας τοῦ πρωθυπουργοῦ, ὅταν δὲν γνωρίζει τὸ πῶς θὰ σταθεῖ στὶς διεθνεῖς ἐπαφές του…

Ἡ ἀπονέκρωση τῆς ἀγορᾶς καὶ ἡ πλήρης ἐξάντληση τῶν ἀποταμιεύσεων ὅλων τῶν Ἑλληνων εἶναι τὸ κύριο χαρακτηριστικὸ τῆς χώρας σήμερα∙ οἱ γιορτὲς προβλέπονται χειρότερες κι ἀπ’ ἐκεῖνες τῆς κατοχῆς γιὰ τοὺς μεγαλύτερους, οἱ ὁποῖοι συντηροῦν μὲ τὴν πενιχρή τους σύνταξη καὶ τὰ παιδιά τους καὶ τὰ ἐγγόνια τους. Ἡ διαπλοκὴ ὑπηρετεῖ κανονικὰ τὸν Ναπολεοντίσκο καὶ δὲν δημοσιεύει πλέον δημοσκοπήσεις, διότι βρίσκεται ἤδη σὲ μονοψήφιο ἀριθμὸ καὶ μὲ διαφορὰ τρεῖς δεκάδες ἀπ’ τὴν Νέα Δημοκρατία, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸ κεφάλι κάτω∙ οὐδεὶς γνωρίζει τὸ ποῦ θὰ καταλήξει ὁ ΣΥΡΙΖΑ στὴν κάλπη, ὅποτε κι ἂν στηθεῖ. Οἱ σοβαροὶ ἐπικοινωνιολόγοι ἐπισημαίνουν στὸν πρωθυπουργὸ νὰ παραιτηθεῖ τώρα καὶ νὰ προκαλέσει ἐκλογές, γιὰ νὰ διατηρήσει τὴν δεύτερη θέση στὴν Βουλή, διαφορετικὰ κινδυνεύει νὰ βρεθεῖ κάτω κι ἀπ’ τὰ ἱστορικά του ποσοστὰ καὶ ἴσως καὶ ἐκτὸς Κοινοβουλίου∙ οἱ ἔγκυρες πολιτικὲς πληροφορίες ἀναφέρουν, ὅτι, γιὰ πρώτη φορὰ τοὺς ἀκούει σοβαρὰ καὶ συζητάει μαζί τους τὶς πιθανὲς προοπτικές, ἀλλὰ ἡ παραίτηση προϋποθέτει καὶ πολιτικὴ ἐμπειρία καὶ προσωπικὴ τόλμη, τὰ ὁποῖα δὲν εἶχε ποτέ του ὁ ἔνοικος τοῦ Μαξίμου, ὁπότε δὲν ἀποκτῶνται αὐτὰ σὲ μία μέρα. Ἕνα ὅμως βαρύνει σημαντικὰ τὴν πλάστιγγα, ἡ ψυχρολουσία ἀπ’ τὴν ἐπίσκεψη τοῦ Ἀμερικανοῦ προέδρου∙ τὸ εἶχε δέσει κόμπο, ὅτι θὰ τὸν βοηθοῦσε στὸ χρέος…

Οἱ Εὐρωπαῖοι, μαζὶ τὴν ἀναδιοργάνωση τοῦ ΝΑΤΟ καὶ τὴν ἀποδοχὴ ἑνιαίας πολιτικῆς ἀμύνης, ἔχουν καὶ τὸ πρόβλημα τῆς τρομοκρατίας∙ ὅσο μάλιστα ἐπιδεινώνεται ἡ κρίση στὴν Συρία καὶ στὸ Ἰράκ, καὶ δυσχεραίνονται οἱ σχέσεις μὲ τὴν Ἄγκυρα, τόσο καὶ αὐξάνεται ἡ ἐγρήγορσή τους στὸ τρομοκρατικό. Φοβοῦνται νέα μαζικὴ εἰσβολὴ μεταναστῶν ἀπ’ τὴν Τουρκία στὴν Ἑλλάδα καὶ λαμβάνουν τὰ μέτρα τους, ὄχι μόνο γιὰ τοὺς πρόσφυγες, ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς τρομοκράτες∙ ἡ συνεργασία σὲ ἀμφότερα τὰ θέματα μὲ τὴν ἀριστερὴ κυβέρνησή μας εἶναι ἀπὸ κακὴ ἕως χείριστη, ὅπως τὸ ἀποδεικνύουν τὰ σοβαρὰ γεγονότα στὰ νησιὰ τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου. Ὁ ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει τὴν πολιτικὴ τῆς κρυπτόγριας καὶ δὲν λαμβάνει κανένα οὐσιαστικὸ μέτρο, οὔτε συνεργάζεται μὲ τὴν Ὕπατη Ἁρμοστία τοῦ ΟΗΕ, οὔτε μὲ τὴν Ἐπιτροπή, ἀλλὰ καὶ δὲν ἀπορροφάει τὰ σχετικὰ κοινοτικὰ κονδύλια∙ τὸ χειρότερο εἶναι ὅτι δὲν συνεργάζεται καὶ μὲ τοὺς Εὐρωπαίους ἀστυνομικοὺς κατὰ τῆς τρομοκρατίας, μὲ ἀποτέλεσμα πολλὲς χῶρες νὰ ἀνακαλοῦν τοὺς ἄνδρες τους. Πολλοὶ στὶς Βρυξέλλες ἔχουν πεισθεῖ ὅτι κάτι κρύβει ὁ Ναπολεοντίσκος καὶ ἡ στάση τοῦ ὑπουργείου στὰ γεγονότα τοὺς ἔχει πείσει ὅτι ἔχουν δίκαιο στὶς ὑποψίες τους∙ ἄλλωστε οἱ ὑπηρεσίες διαπιστώνουν ὅτι ἡ Ἀθήνα ἀποκρύπτει συστηματικὰ στοιχεῖα γιὰ τὶς τρομοκρατικὲς διασυνδέσεις, ὄχι μόνο παλαιοτέρων σχέσεων ἀλλὰ καὶ ἀπὸ πρόσφατες ἐνέργειες.

Ὁ ἐφιάλτης τοῦ Μεγάρου Μαξίμου ἔχει δύο πτυχές: πρώτη, ἡ κατακόρυφος ἄνοδος τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη στὴν ἀποδοχή του ἀπ’ τὸν ἑλληνικὸ λαό∙ ὄχι μόνο ἔχει παρουσιάσει ἅλμα στὶς δημοσκοπήσεις, ἀλλὰ καὶ ἔχει τὴν ἄνεση τῆς κυκλοφορίας μέσα στὸν κόσμο καὶ τῆς συνομιλίας μὲ ὅσους τὸ ἐπθυμοῦν. Στὴν ἑπταετία τῆς μηνονιακῆς ἐποχῆς, κανένας ἄλλος ἀρχηγὸς δὲν εἶχε αὐτὴ τὴν ἄνεση, οὔτε ὁ πρόεδρος τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ὅταν ὡς ἀντιπολίτευση ἔταζε λαγοὺς μὲ πετραχήλια∙ παρουσιάζεται μάλιστα τὸ φαινόμενο, γιὰ πρώτη φορὰ στὰ τελευταῖα χρόνια, καὶ οἱ πρώην πρωθυπουργοὶ τῆς Νέας Δημοκρατίας, Κώστας Καραμανλῆς καὶ Ἀντώνης Σαμαρᾶς νὰ γίνονται θερμότατα δεκτοὶ ὅπου κι ἂν ἐμφανισθοῦν. Δεύτερη, ἡ ἀναγνώριση ἀπὸ ὅλους τῆς καταστροφικῆς διετίας σχεδὸν τῆς ἀριστερῆς κυβέρνησης∙ ἀκόμη καὶ ὅσοι στήριξαν τὸ κυβερνῶν κόμμα φανατικὰ στὶς περυσινὲς ἐκλογὲς παραδέχονται τώρα τὸ τί ἔχασε ἡ χώρα ἀπ’ τὶς φαντασιώσεις ἢ τὰ ψέμματα τοῦ Ναπολεοντίσκου. Ὁ κόσμος τῆς ἀγορᾶς, δηλαδὴ οἱ μικρομεσαῖοι κυρίως, βλέπουν τὴν καταστροφή τους καὶ διερωτῶνται τὸ ποῦ θὰ πάει ἡ χώρα, ἂν παραμείνει στὴν ἐξουσία ἡ ἀριστεροαρκοδέξια κυβέρνηση∙ ἀκόμα καὶ οἱ δημόσιοι ὑπαλληλοι δείχνουν ὅτι ἔχουν μετανιώσει γιὰ τὴν ψῆφο τους. Καταγράφονται, ἄλλωστε, αὐτὰ στὶς δημοσκοπήσεις. Φαίνεται, λένε οἱ κακὲς γλῶσσες, ὅτι ὁ πρωθυπουργὸς ἔχει βαλθεῖ νὰ ἀναδείξει τὸν Μητσοτάκη πανίσχυρη κυβέρνηση.