Τὴν προεκλογική του τακτικὴ προδιέγραψε στὴν Κοινοβουλευτική του Ὁμάδα ὁ Ναπολεοντίσκος, ἂν καὶ δὲν ἔπεισε καθόλου, διότι οἱ βουλευτές του, μὲ παγερὸ καὶ κενὸ βλέμμα, τὸν παρακολουθοῦσαν∙ αὐτὴ ἔχει ἕναν ἄξονα, τὴν πολεμικὴ κατὰ τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ τῆς ἀπαιτήσεώς του γιὰ ἄμεση προσφυγὴ στὶς κάλπες. Τὸ μεγαλύτερο μέρος τῆς ὁμιλίας του ἦταν ἀφιερωμένο στὴν ὑποτιθέμενη σύμπλευση τοῦ προέδρου τῆς Νέας Δημοκρατίας μὲ τὸ Διεθνὲς Νομισματικὸ Ταμεῖο, γιὰ ἀποτυχία τῆς ἀξιολογήσεως καὶ τὴν ἐπιβολὴ τετάρτου μνημονίου μὲ ἀφόρητα φορολογικὰ μέτρα∙ τὰ δικά του μέτρα δὲν τὰ ἔλαβε ὑπ’ ὄψιν του, οὔτε τὴν συζήτηση τῶν ἑταίρων γιὰ τὸ χρέος ἀπουσίᾳ τῆς Ἑλλάδος. Σαφέστατα σὲ ὑπόδουλη χώρα μᾶς κατήντησε.