Τὸ δημοψήφισμα τῆς Κυριακῆς στὴν Ἰταλία θεωρεῖται κρίσιμο γιὰ τὴν χώρα καὶ τὴν Εὐρώπη∙ ἀντικείμενο ἔχει τὴν ἔγκριση ἢ ἀπόρριψη τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος, ποὺ προβλέπει, μεταξὺ ἄλλων, καὶ ἀλλαγὴ τοῦ ἐκλογικοῦ νόμου γιὰ τὸν σχηματισμὸ εὐκολώτερα κυβερνήσεως. Σὲ περίπτωση καταψηφίσεως ἡ κυβέρνηση Ματτέο Ρέντσι παραιτεῖται καὶ ἡ χώρα εἰσέρχεται σὲ δεινὴ πολιτικὴ κρίση, καθὼς εἶναι πολὺ δύσκολος ὁ σχηματισμὸς ἄλλης κυβερνήσεως, ἐνῶ καὶ ἡ οἰκονομία της ὁδηγεῖται σὲ ὕφεση, ἀλλὰ καὶ οἱ ἀντιευρωπαϊστὲς τοῦ Μπέμπυ Γκρίλο ἀπειλοῦν μὲ ἀποχώρηση ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη τουλάχιστον∙ ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκὴ προεξοφλεῖ τὶς ἀρνητικὲς γιὰ τὴν Εὐρώπη ἐξελίξεις καὶ ἐνδομύχους πόθους της, ἀλλὰ μᾶλλον εἶναι βέβαιο ὅτι θὰ διαψευσθεῖ καὶ αὐτὴ τὴν φορά, ὅπως μὲ τὴν δεδομένη ἐπὶ ἑξαετία ἀποχώρηση τῆς Ἑλλάδος. Ἡ σαρωτικὴ νίκη τοῦ Φρανσουὰ Φιγιὸν ἔχει εὐνοϊκὸ ἀντίκτυπο στὴν Ἰταλία, διότι ἱστορικὰ οἱ Ἰταλοὶ ἀκολουθοῦν τοὺς γείτονές τους.