Ἡ ψῆφος τῶν Αὐστριακῶν ἀποτέλεσε ἴσως τὸ ἀντίβαρο τοῦ Ὄχι τῶν Ἰταλῶν στὸ δημοψήφισμα καὶ τῆς παραιτήσεως τοῦ Ματτέο Ρέντσι∙ ἡ νίκη, μὲ 59% τῶν ἀντιθέτων στὴν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος, εἶχε θεωρηθεῖ ὡς σοβαρὴ πρόκληση πρὸς τὴν Εὐρωζώνη καὶ τὶς δυνάμεις συνοχῆς της. Ἀλλὰ οἱ ἀγορές, μετὰ τὴν πρώτη ἀρνητικὴ στάση, μὲ ὑποχώρηση τοῦ εὐρώ, ἀντέδρασαν εὐνοϊκὰ καὶ σημείωσαν ἄνοδο, ἐνῶ καὶ τὸ ἑνιαῖο νόμισμα ἀνέκαμψε∙ φαίνεται ὅτι ἐπηρέασαν δύο λόγοι, ἡ ἀποτυχία τοῦ ἀκροδεξιοῦ στὴν Αὐστρία καὶ ἡ ἐκλογὴ ὡς προέδρου τοῦ Οἰκολόγου Ἀλεξάνδρου ντὲνΜπέλλεν, καὶ ἡ διάσπαση τοῦ ἑτερογενοῦς «Ὄχι» στὴν Ἰταλία. Ἤδη τὸν παραιτηθέντα πρωθυπουργὸ μᾶλλον θὰ διαδεχθεῖ ἄλλος ἀπ’ τὴν παροῦσα Βουλή, ἐνῶ ἔδειξαν ἀντοχὴ καὶ οἱ ἰταλικὲς τράπεζες∙ τὸ ἔργο τῶν Βρυξελλῶν εἶναι δύσκολο, ἀλλὰ ὄχι καὶ ἀδύνατο, ἐνῶ ὑποβάλλονται καὶ σκέψεις ἀπὸ πολλοὺς γιὰ ἄμβλυνση τῆς λιτότητος.