Ὡς δοκιμὴ κινητοποιήσεως τοῦ κόσμου γίνεται ἡ σημερινὴ πανελλαδικὴ ἀπεργία ἀπ’ τὰ πλήρως ἀπαξιωμένα συνδικάτα∙ προσπαθοῦν νὰ καρπωθοῦν τὴν ἀγανάκτηση καὶ τὴν ἐξέγερση τοῦ λαοῦ, κατὰ τῆς κυβερνήσεως καὶ τῆς κοινωνικῆς ἐξαθλιώσεως, ἀλλὰ ἔχει καὶ ἀποτέλεσμα τὴν πάνδημη καταδίκη τοῦ Ναπολεοντίσκου. Δὲν ὑπάρχει στὴν ἱστορία μας τόση ὀργὴ καὶ κατακραυγὴ κατὰ κυβερνήσεως ἕνα χρόνο μετὰ τὴν ἀνάδειξή της∙ ἡ προθυμία τοῦ κομματικοῦ ΣΥΡΙΖΑ καὶ τῶν ἐργατοπατέρων ὑπὲρ τῶν κινητοποιήσεων εἶναι ἰδιοτελής, ὅσοι μπορέσουν νὰ ἐπιβιώσεων, ἐντὸς τοῦ ἐξαϋλωμένου κυβερνητικοῦ σχήματος ἢ καὶ ἐκτὸς αὐτοῦ, στὰ διάφορα περιτρίμματά του ἢ στὰ ἄλλα ἀριστερα κομματιδία. Ἕνα εἶναι τὸ πολιτικὸ γεγονός, ἡ διαχεόμενη πεποίθηση ὅτι ἡ κυβέρνηση ἔχει τελειώσει καὶ ἡ ἀναζήτηση σανίδων σωτηρίας ἀπ’ τοὺς ἄλλοτε στυλοβάτες της.