Ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Ναπολεοντίσκου στὸ Βερολίνο, ὅπως σὲ μεγάλο βαθμὸ καὶ οἱ συναντήσεις του στὶς Βρυξέλλες, γίνονται ὡς ἐπαίτης ἀπέναντι σὲ ὅσους ἐξύβριζε χυδαιότατα πρὸ διετίας∙ αἴτημά του ἡ παρέμβαση τῆς καγκελαρίου κυρίως στὸ κουαρτέτο γιὰ τὴν διασφάλιση πολιτικῆς λύσεως, δηλαδὴ τὸ νὰ μὴν ἐφαρμοσθοῦν οἱ μεταρρυθμίσεις καὶ τὰ συμφωνηθέντα μέτρα. Ἀλλά, κάτι παρόμοιο ζητάει καὶ ἡ Βρεταννία γιὰ τὸ Brexit, νὰ τῆς δοθεῖ χρόνος καὶ μετὰ νὰ δοῦμε… Ἡ καγκελάριος ὅμως γνωρίζει δύο πράγματα, ὅτι οἱ νόμοι καὶ οἱ ὑπογραφὲς πρέπει νὰ τηροῦνται ἀπαρεγκλίτως, διότι τὰ προβλήματα τῆς Εὐρωζώνης ὀφείλονται ἀκριβῶς στὴν μὴ τήρησή τους∙ δεύτερον, ὅτι, ἂν ὑποχωρήσει σὲ ἕναν, θὰ ἀκολουθήσουν καὶ ἄλλοι περισσότεροι…