Ἡ νέα ἰταλικὴ κυβέρνηση ὑπὸ τὸν Πάολο Τζεντιλόνι ὁρκίσθηκε μὲ δύο ἀλλαγές, τοὺς ὑπουργοὺς Ἐξωτερικῶν καὶ Ἐσωτερικῶν∙ τὸ ἰταλικὸ πρόβλημα, ἔστω καἰ προσωρινά, ρυθμίσθηκε καὶ δὲν ἀκολούθησε χάος στὴν χώρα καὶ στὴν Εὐρωζώνη, ὅπως προέβλεπε ἡ ἀτλαντικὴ διαπλοκή. Ἡ Εὐρώπη ἀπέδειξε ἐξαιρετικὴ ἱκανότητα συνοχῆς, μὲ τὴν νέα κυβέρνηση νὰ ἀσχολεῖται μὲ τὴν διάσωση τῆς παλαιοτέρας τραπέζης στὸν κόσμο, Μόντε ντὲ Πάσε, καὶ τὴν ἐξυγίανση τοῦ τραπεζικοῦ συστήματος∙ στὸ αὐριανὸ Εὐρωσυμβούλιο θὰ ἐκπροσωπηθεῖ ἡ Ρώμη ἀπ’ τὸν νέο πρωθυπουργό. Ἡ συνοχὴ τῶν Εὐρωπαίων, παρὰ τὶς σειρῆνες τῆς διασπάσεως τῆς ἑνιαίας ἀγορᾶς, ὀφείλεται σὲ δύο παράγοντες, στὴν ἐγγύηση τοῦ εὐρὼ ὡς πολιτικοῦ συνεκτικοῦ δεσμοῦ καὶ στὴν οἰκονομικὴ καὶ πολιτικὴ σταθερότητα τῆς Γερμανίας, στὴν ὁποία στηρίζονται πλέον ὅλοι οἱ λαοί∙ κάποιες κυβερνήσεις, ὅπως αὐτὴ τοῦ Ναπολεοντίσκου καὶ τοῦ πρώτου μνημονιακοῦ, ἔπαιξαν ἐναντίον τοῦ εὐρὼ καὶ τώρα φέρεται ὡς τεθλιμμένη χήρα…