Τὸν ἱστορικό της κύκλο μετὰ τὸ Βατερλὼ κλείνει ἡ Εὐρώπη μὲ τὸ Brexit, καθὼς γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ ἀπὸ διακόσια χρόνια διαχωρίζει ἡ Βρεταννία τὴν τύχη της ἀπ’ αὐτήν∙ ἡ Εὐρωζώνη ἀποδείχθηκε πανίσχυρη καὶ μοναδικὸς συνεκτικὸς κρίκος τῶν Εὐρωπαίων, μέσα ἀπ’ τὶς κρίσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν, παρὰ τὶς προβλέψεις τῶν Κασσανδρῶν γιὰ διάλυσή της. Ἡ ἀνάδειξη στὴν ἐξουσία τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ ἐπιβάλλει τὴν ἐνίσχυση τῶν πολιτικῶν καὶ οἰκονομικῶν δεσμῶν τῆς Εὐρωζώνης, ἀλλὰ καὶ τὴν σφυρηλάτηση τῆς αὐτονόμου διεθνοῦς παρουσίας της∙ τὸ Σίτυ ἀντιλήφθηκε ὅτι ἡ ἐπιβίωσή του ἐξαρτᾶται μόνο ἀπ’ τὴν Εὐρωζώνη, ὅταν ἀπ’ τὸ Λονδίνο φεύγουν μαζικὰ οἱ ἑταιρεῖες του. Ἡ ὁλοκλήρωση τῆς ἑνιαίας ἐξωτερικῆς καὶ ἀμυντικῆς πολιτικῆς εἶναι ἡ προτεραιότης τῶν εὐρωπαϊκῶν θεσμῶν, μὲ τὸν κύριο ρόλο ἔχειν ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ∙ τὸ Βερολίνο ἀναδεικνύεται ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ δυτικοῦ κόσμου κι ὄχι μόνο τῆς Εὐρώπης.