Οἱ ἰσορροπίες στὸ δυτικὸ κόσμο ἔχουν ἀλλάξει ριζικὰ τὰ τελευταῖα χρόνια, ἀλλὰ λαμβάνουν ἄλλες διαστάσεις μὲ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ντόναλντ Τράμπ∙ ἡ ἐπιτυχία τοῦ εὐρὼ εἶχε ἐνοχλήσει πολὺ τοὺς Ἀμερικανοὺς καὶ τὴν ἀπέδιδαν, δικαιολογημένα ἄλλωστε, στὴν Γερμανία καὶ στὴν Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ στὸν Βόλφγκανγκ Σώυμπλε. Ἡ καγκελάριος ἔχει τηρήσει διακριτικὴ στάση στὴν συνεχῆ καταστροφολογία τοῦ ἀτλαντικοῦ τύπου, ἀλλὰ ἐμφανίζεται μὲ σαφεῖς ἀποστάσεις ἀπέναντι στὸν νέο πρόεδρο∙ ἔδειξε ἀπ’ τὴν ἐκλογή του, μὲ τὸ συγχαρητήριο τηλεγράφημά της, ὅτι ἐπιθυμεῖ τὴν διατήρηση τῶν καλῶν σχέσεων ἐπὶ τῇ βάσει τοῦ ἀμοιβαίου σεβασμοῦ τῶν δημοκρατικῶν ἀξιῶν. Τὸ Βερολίνο δείχνει ὅτι τὰ θέματα τοῦ ἤθους καὶ τῆς διπλωματικῆς ἁβρότητος μετροῦν περισσότερο γι’ αὐτό∙ ὅσο γιὰ τὴν αὔξηση στὴν συμμετοχὴ τῶν ἀμυντικῶν δαπανῶν τοῦ ΝΑΤΟ δὲν ἐμφανίζεται νὰ ἔχει ἀντιρρήσεις, ἀλλὰ καὶ μὲ ὅ,τι αὐτὸ συνεπάγεται ἀπ’ τὶς ἀλλαγὲς στὸν ρόλο τῆς συμμαχίας.