Ἡ προκλητικότης τῆς Τουρκίας στὸ Αἰγαῖο καὶ στὴν Κύπρο συνεχίζεται καὶ θὰ συνεχίζεται μᾶλλον μέχρι στὴν διεξαγωγὴ τοῦ δημοψηφίσματος τὸν Ἀπρίλιο∙ ὁ Ταχὶπ Ἐρντογὰν σκέπτεται μόνο τὴν ἔγκριση τῆς ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος καὶ τὴν ἀπόκτηση τῶν ἐξουσιῶν τοῦ σουλτάνου∙ οἱ προκλήσεις στὰ Ὕμια ἀνταγωνίζονται τὶς παραβιάσεις, ἐνῶ ὁ Μουσταφᾶ Ἀκιντζὶ δὲν προσέρχεται στὸν διάλογο. Τὸ περίεργο εἶναι ἡ ἀνεκτικότης τῆς ἑλληνικῆς κυβερνήσεως, ἐνῶ ἡ δουλικὴ διαπλοκὴ χρησιμοποιεῖ τὸ θέμα γιὰ τὸν ἀποπροσανατολισμὸ τῆς κοινῆς γνώμης, ἀλλὰ δύο νέοι Τοῦρκοι ἀξιωματικοὶ ζήτησαν ἄσυλο∙ κάτι βρώμικο ὑποκρύπτεται ὁπωσδήποτε, ὅταν εἶναι γνωστὴ ἡ ἐνδοτικότης τοῦ Ναπολεοντίσκου ἀπέναντι στὴν Ἄγκυρα. Ἡ ἐπαγρύπνηση τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καὶ τῆς Ἀγκέλας Μέρκελ ἄκρως ἀπαραίτητη.