Ἡ ἐνίσχυση τῆς πολιτικῆς συνοχῆς τῆς Εὐρώπης ἐπιταχύνεται τὶς τελευταῖες μέρες καὶ χάνουν τὴν δυναμική τους οἱ Εὐρωσκεπτικιστές, μετὰ τὴν ἄνοδό τους, ὕστερα ἀπ’ τὸ Brexit καὶ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ντόναλντ Τράμπ∙ στὴν Ὁλλανδία χάνει τὴν πρώτη θέση ὁ ἀκροδεξιὸς καὶ στὴν Γαλλία ὑποχωρεῖ ἡ Μαρὶ Λεπέν, ἐνῶ καὶ στὶς ἄλλες χῶρες τὰ ἀκροδεξιὰ καὶ ἀκροαριστερὰ κόμματα δείχνουν ὅτι ἔχουν χάσει τὸν ἀέρα τους. Ἡ ἀνάγκη ἐνισχύσεως τῶν κοινοτικῶν θεσμῶν κερδίζει ἔδαφος, ἀκόμη καὶ στὶς γνωστὲς φιλοατλαντικὲς χῶρες, Πολωνία καὶ Τσεχία, ἐνῶ καὶ οἱ σκανδιναβικὲς δείχνουν ὅτι ξανασκέπτονται τὶς ἀποστάσεις τους ἀπ’ τὴν κοινὴ εὐρωπαϊκὴ πολιτική∙ ἡ Βίβλος τοῦ Ζὰν Κλὼντ Γιοῦνκερ ἔχει γίνει εὐμενῶς δεκτὴ ἀπὸ ὅλους, ἐνῶ καὶ οἱ ἐπικρίσεις τῶν ἄκρων ἦταν πολὺ ὀλιγώτερες τῶν ὅσων ἀναμένονταν. Ἡ τρομοκρατία, μὲ τὸ προσφυγικὸ πρόβλημα, καὶ ἡ ἀλλαγὴ πολιτικῆς τῶν Ἀμερικανῶν ὑποχρεώνει τοὺς Εὐρωπαίους σὲ ἐπανεκτιμήσεις.