Ἡ ἀπομόνωση τοῦ Ναπολεοντίσκου ἦταν πλήρης σχεδὸν στὴν ἐπετειακὴ σύνοδο τοῦ Εὐρωσυμβουλίου, γιὰ τὴν ἑξηκοστὴ ἐπέτειο τῆς ἱδρύσεως τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, στὴν Ρώμη∙ ἡ ἐπιστολὴ γιὰ ἀναφορὰ καὶ στὰ ἐργασιακὰ δικαιώματα ἔπεσε στὸ κενό, ἐνῶ δὲν συναντήθηκε μὲ κανέναν ἡγέτη, στὰ περιθώριό της, ἐκτὸς ἀπὸ κάποιες τυχαῖες συναντήσεις στοὺς διαδρόμους τοῦ Κυρηναλίου, κατάλληλες μόνο γιὰ προβολὴ ἀπ’ τὴν δουλικότατη διαπλοκή. Ἀκόμη καὶ ἡ ὁμιλία του στὸ Πανεπιστήμιο Σαπιέντζα ἔγινε σὲ μία μικρὴ αἴθουσα φροντιστηριακῶν συζητήσεων κι ὄχι σὲ μεγάλο ἀμφιθέατρο, μπροστὰ σὲ ἄδεια καθίσματα καὶ καμιὰ εἰκοσαριὰ ἀκροατές, ἀλλὰ δεκαπλάσιους διαδηλωτὲς ἀπ’ ἔξω∙ αὐτὰ δὲν τὰ ἔδειξε ἡ διαπλοκή, παρὰ μόνο τὴν εἰκόνα τοῦ ποδοσφαιρικοῦ ἀγῶνα στὸ γήπεδο.