Ἡ εὐρωπαϊκὴ ἑνοποίηση ἀνακτᾶ τὴν προηγούμενη δυναμική της, μὲ τὴν ἀνάδειξη τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν στὴν προεδρία τῆς Γαλλίας∙ ὁ νεαρὸς πολιτικὸς ἔθεσε σὲ πρώτη μοῖρα τὴν ἐνίσχυση τῆς ἑνοποιήσεως, ἐνῶ καὶ ἡ Γερμανία χαιρέτισε τὴν προτίμησή του πρὸς τὴν ἐπιτάχυνση τῆς λειτουργίας τοῦ γαλλογερμανικοῦ ἄξονος. Τὸ παρήγορο εἶναι ὅτι φύσιξε ἄλλος ἀέρας στὴν Εὐρώπη καὶ ἀποστομώθηκαν οἱ δυνάμεις τῆς ὑπονομεύσεως τῆς ἑνοποιήσεώς της, ὅπως πίστευαν πολλοὶ καλοθελητὲς μετὰ τὸ βρεταννικὸ δημοψήφισμα∙ ἄλλωστε ἦταν διάχυτα τὰ δημοσιεύματα στὸν ἀτλαντικὸ τύπο γιὰ διάλυση τῆς Εὐρωζώνης καὶ ἀπομόνωση τῆς Γερμανίας. Οἱ Ὁλλανδοὶ πρὶν ἀπὸ λίγες ἑβδομάδες καὶ οἱ Γάλλοι προχθὲς ἔδωσαν ἀποστομωτικὴ ἀπάντηση στὴν ἀτλαντικὴ παραφιλολογία∙ οἱ Εὐρωπαῖοι ἐπαναλαμβάνουν τὶς πρωτοβουλίες τους γιὰ τὴν ἐνίσχυση τῆς πολιτικῆς καὶ οἰκονομικῆς συνοχῆς τους, ἐνῶ στὶς ἄλλες χῶρες τὰ ἀντιευρωπαϊκὰ κόμματα ἀντιμετωπίζουν πολλὰ προβλήματα, ὅπως φάνηκε στὸ πρόσφατο συνέδριο τοῦ γερμανικοῦ ἀκροδεξιοῦ.