Μὲ τέταρτο χείριστο μνημόνιο φόρτωσε τὸν ἑλληνικὸ λαὸ ὁ Ναπολεοντίσκος, μὲ πολλὲς ἀμφιβολίες γιὰ τὴν δυνατότητα τῆς κυβερνήσεως νὰ τὸ ἐφαρμόσει καὶ τὸν Κυριάκο Μητσοτάκη προτείνειν τὶς ἐκλογὲς ὡς μοναδικὴ διέξοδο∙ ἡ συμφωνία βαφτίσθηκε προσωρινή, διότι ἀπομένουν πολλὰ γιὰ τὴν ὁλοκλήρωσή της, ἐνῶ οἱ ἀντιδράσεις εἶναι ἔντονες καὶ οἱ ὑπουργοὶ σὲ ἐξαφάνιση. Οἱ διαπραγματεύσεις θὰ συνεχισθοῦν, ἀλλὰ ἡ πολιτικὴ συμφωνία κυοφορεῖται ἀκόμη, διότι ἡ πολιτικὴ ἀπομόνωση τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στὸ ἐσωτερικὸ διευρύνεται καὶ ἡ ἀδυναμία της παραμονῆς στὴν ἐξουσία ὑπὸ τὶς παροῦσες συνθῆκες εἶναι πλέον περισσότερο ἔκδηλη παρὰ ποτέ∙ ὅλα τὰ κόμματα κατήγγειλαν τὸ τέταρτο μνημόνιο, καὶ μάλιστα χωρὶς χρηματοδότηση καὶ μὲ τὸν Ναπολεοντίσκο νὰ ἐπιβάλλει δύο μνημόνια σὲ δύο χρόνια, ὅσα κανένας πρωθυπουργὸς τὴν ὀκταετία τῆς κρίσεως. Οἱ ἀντιδράσεις δὲν ἀντιμετωπίζονται εὔκολα, ἐνῶ ὅλο καὶ περισσότεροι ψηφοφόροι καὶ κομματικὰ στελέχη στρέφονται δημοσίᾳ καὶ μαχητικὰ κατὰ τοῦ ΣΥΡΙΖΑ.