Τὴν ἀπόλυτη ὑπεροχή του, γιὰ τὴν ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων τῆς Γαλλίας, ἀπέδειξε ὁ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, στὴν ἀντιπαράθεσή του μὲ τὴν Μαρίνα Λεπέν, στὴν τελευταία τηλεοπτικὴ ἀναμέτρησή τους∙ οἱ σχολιαστὲς βλέπουν ὅτι κρίθηκε πλέον ἡ ἐκλογὴ τῆς Κυριακῆς καὶ ἀπομένει τὸ ποσοστὸ τῆς νίκης. Ὁ κεντροδεξιὸς ὑποψήφιος συγκρατήθηκε στὶς ἐπιθέσεις ψευδολογίας τῆς ἀντίπαλου του, μὲ τὴν λογικὴ ἀπέναντι στὴν κακία καὶ στὸ ψέμμα, ὅταν ἰσχυρίσθηκε ὅτι ἡ βρεταννικὴ οἰκονομία πάει καλύτερα μὲ τὸ Brexit ἢ στὶς ἐπιθέσεις γιὰ τὴν ἀπώλεια τῆς ψυχραιμίας του∙ στὴν πράξη ἀντιπαρατάχθηκαν, ἡ δημοκρατικὴ καὶ εὐρωπαϊκὴ Γαλλία, ἀπέναντι στὸν ρατσισμὸ καὶ τὸν ἐθνικισμό, συνέχεια τοῦ λαϊκισμοῦ στὴν Βρεταννία καὶ στὴν Ἀμερική∙ μάλιστα ὁ λόγος τῆς ὑποψηφίου ἦταν ἀνάμικτος ἀπὸ ἀκροδεξιὰ ἰδεολογία καὶ ἀριστερὴ προπαγάνδα. Ἡ ἐπαρχία καὶ οἱ προλετάριοι καὶ ἄνεργοι ἀντιπαρατίθενται μὲ τοὺς ἀστοὺς καὶ τὰ μεσαῖα στρώματα, ὅπως σχολίασε ἔγκυρος πολιτικὸς ἀναλυτής.