Ὡς συμβατὴ προσέγγιση Εὐρωπαίων ἡγετῶν καὶ Ἀμερικανοῦ προέδρου, χαρακτηρίζεται ἡ διάσκεψη κορυφῆς τοῦ ΝΑΤΟ∙ ὁ Ντόναλντ Τρὰμπ χαμήλωσε ἀρκετὰ τοὺς τόνους, εἰς βάρος τῶν συμμάχων του, ἐνῶ αὐτοὶ ἐπέμειναν στὴν ἀνάγκη ἀλληλεγγύης καὶ ἐφαρμογῆς τῆς Συνθήκης γιὰ τὸ κλίμα, μὲ ἐπισήμανση τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρόν, ἂν καὶ ἀναφέρθηκε στὴν ἀνάγκη αὐξήσεως τῶν στρατιωτικῶν δαπανῶν ὅλων. Τὸ τρομοκρατικὸ κυριάρχησε, ἀλλὰ καὶ τὸ πρόβλημα τῆς Συρίας καὶ Λιβύης, μὲ τοὺς συμμάχους ἕτοιμους γιὰ προσφορὰ ὑπηρεσιῶν ἀσφαλείας, ἀλλὰ ὄχι καὶ στρατιωτικῶν δυνάμεων, ἐνῶ στὸ θέμα τῆς Ρωσίας οἱ διαφορὲς ἦταν μεγαλύτερες, ὅπως τὸ ἐπισήμανε ὁ Ντόναλντ Τούσκ∙ μὲ τὸν Ταχὶπ Ἐρντογὰν δὲν εἶχαν οὐσιαστικὸ ἀποτέλεσμα, ἐνῶ ἡ Γερμανία ἀποσύρει τὶς ἀεροπορικές της δυνάμεις ἀπ’ τὸ Ἰντσιρλίκ. Ἡ ἀτλαντικὴ συμμαχία δὲν ἀπέκτησε περισσότερη συνοχὴ ἀπ’ τὴν διάσκεψη, ἂν καὶ ὁ Ἀμερικανὸς πρόεδρος ἐγκαινίασε τὰ νέα της γραφεῖα, στὸ ἐντυπωσιακὸ νέο συγκρότημά τους.