Ἡ ἀδυναμία ἀποκαταστάσεως τῆς ἐμπιστοσύνης τῆς ἀγορᾶς εἶναι ἐμφανέστατη καὶ στὸ προσχέδιο τοῦ προϋπολογισμοῦ, καθὼς προβλέπει ἀνάπτυξη 2,4% γιὰ τὸ 2018, ὅπως καὶ γιὰ φέτος 2,7%, ποὺ ἀποδείχθηκε ὄνειρο ἀπατηλό, μὲ ἀπρόβλεπτες τὶς ἐπιπτώσεις∙ οἱ οἰκονομικοὶ κύκλοι δὲν δίδουν πολὺ πάνω τῆς μονάδος, ἂν συνεκτιμηθοῦν καὶ οἱ ἐπιπτώσεις ἀπ’ τὴν ἀπονέκρωση τῆς παραλιακῆς ζώνης, ἐνῶ οἱ περιπέτειες μὲ τὸ Ἑλληνικὸ πληθαίνουν. Ἤδη παρεκάμφθη ἡ ὑπόθεση δάσους, ἀλλὰ δύο οἰκολογικὲς ὀργανώσεις, μὲ στενὲς διασυνδέσεις στὸν σκληρὸ ΣΥΡΙΖΑ, ὑπέβαλαν αἰτήσεις ἀκυρώσεως τῆς ἐπενδύσεως στὸ Συμβούλιο τῆς Ἐπικρατείας, ἐνῶ σήμερα συνέρχεται τὸ ΚΑΣ∙ οἱ κομματικοὶ μὲ τοὺς μηχανισμούς τους στὸ κράτος καὶ στὸ παρακράτος πλήττουν τὸν Ναπολεοντίσκο στὴν ἀχίλλειο πτέρνα του. Ὅσο μάλιστα βλέπουν ὅτι χάνει ἡ κυβέρνηση τὸ πολιτικὸ παιχνίδι καὶ ὁδηγεῖται ἡ χώρα σὲ ἐκλογές, μεθοδεύουν τὴν ἐπιβίωσή τους, ἔστω καὶ μὲ εἰκονικὸ ρόλο πλέον στὸν ἀρχηγό τους.