Ἡ δικαίωση τοῦ Μίκη Θεοδωράκη, ὅτι μᾶς κυβερνάει μία ἀνώνυμη ἑταιρεία, μὲ 153 προνομιούχους ἑταίρους, ποὺ εἶναι οἱ μόνοι στὴν Ἑλλάδα ποὺ διατηροῦν ἀνέπαφες τὶς ἀπολαυές τους, ἐνῶ οἱ ἄλλοι ὑφιστάμεθα τὴν χειρότερη ἐξαθλίωση στὴν νεώτερη ἱστορία, ἐπιβεβαιώνεται∙ ἡ κοινοβουλευτικὴ πλειοψηφία ἐμφανίζεται συμπαγής, ἀλλὰ οἱ βουλευτὲς διαβιοῦν στὰ προάστεια καὶ στὸ κέντρο τῶν Ἀθηνῶν κι ἔχουν ἐγκαταλείψει τὶς ἐπαρχίες τους. Τὶς ἐπισκέπτονται μόνο μὲ τὴν ἔκδοση ἀνακοινώσεων πρὸς τὴν δουλικὴ διαπλοκή, ἡ ὁποία ποτὲ δὲν ἐπαληθεύει τὸ περιεχόμενό τους, ἔστω κι ἂν δημοσιεύονται οἱ διαψεύσεις στὸν τοπικὸ τύπο∙ ἄλλωστε καὶ κατὰ τὴν μετάβαση τοῦ Ναπολεοντίσκου στὸ Ἡράκλειο τῆς Κρήτης, οἱ τοπικοὶ βουλευτὲς ἐθεάθησαν μόνο στὴν ἀκολουθία του.