Πρὸς ἐξομάλυνση βαδίζει ἡ κατάσταση στὴν Καταλωνία, καθὼς καὶ ἡ χθεσινὴ πανεθνικὴ ἀπεργία δὲν εἶχε τὸ ἀναμενόμενο ἀποτέλεσμα∙ ὁ πρόεδρός της ἀπευθύνει ἀπεγνωσμένες ἐκκλήσεις πρὸς τοὺς Εὐρωπαίους γιὰ διάλογο μὲ τὴν Μαδρίτη, ἐνῶ ὑψώνονται πολλὲς φωνὲς στὴν ἐπαρχία του κατὰ τῆς ἀνεξαρτησίας. Πολλοὶ ἐπισημαίνουν, μὲ δηλώσεις τους, ὅτι μόνο τὸ 42% τῶν Καταλανῶν ψήφισε κι ἀπ’ αὐτὸ εἶπαν ὅτι τὸ 90% ἦταν ὑπὲρ τῆς ἀνεξαρτησίας, ἀλλὰ χωρὶς καμμία ἐγγύηση ἀδιαβλήτου ψηφοφορίας, ἐνῶ πολλοὶ ψήφιζαν καὶ μὲ ἰδιόχειρα ψηφοδέλτια∙ ὁ φόβος τῶν οἰκονομικῶν ἐπιπτώσεων εἶναι κυρίαρχος, καθὼς ἀποχωροῦν μαζικὰ οἱ τουρίστες καὶ ματαιώνονται οἱ κρατήσεις, ἐνῶ γνωρίζουν ὅτι θὰ βρεθοῦν ἐκτὸς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ Εὐρωζώνης. Ἄλλωστε ἡ προβολὴ τῶν ἐπεισοδίων κατὰ τὴν ψηφοφορία ἔγινε κυρίως ἀπ’ τὴν ἀτλαντικὴ διαπλοκή, ὅπως ἔχει κάνει καὶ μὲ τὴν Οὐκρανία καὶ τὴν Συρία∙ ἴσως σημάνει ἡ Καταλωνία καὶ τὸ ἀναμενόμενο τέλος της.