Ἡ προετοιμασία τῆς ἑνοποιήσεως τῆς Εὐρωζώνης γίνεται συστηματικὰ στὶς εὐρωπαϊκὲς πρωτεύουσες, μὲ ἐξαίρεση τὴν ἑλληνική, ἐπειδὴ ὁ Ναπολεοντίσκος ἀσχολεῖται μόνο μὲ τὶς παραχωρήσεις στοὺς Ἀμερικανούς, πιστεύοντας ὅτι ἔτσι θὰ τὸν διατηρήσουν στὴν ἐξουσία∙ ἡ Ἀγκέλα Μέρκελ ἐπαναλαμβάνει συνέχεια, ὅτι ἡ ἐφαρμογὴ τῶν προτάσεων τοῦ Ἐμμανουὲλ Μακρὸν προωθεῖται κανονικά, μὲ ὅσες ἀπαραίτητες ἀλλαγὲς προκριθοῦν κατὰ τὶς συζητήσεις. Ὁ σχηματισμὸς τῆς κυβερνήσεως συνεργασίας τῶν τριῶν κομμάτων προχωρεῖ, ὅπως συμβαίνει πάντα στὴν Γερμανία, μὲ τὴν ἀναμονὴ τῆς ὡριμάνσεως τῶν συνθηκῶν, δηλαδὴ τὸ ἑπόμενο ἔτος∙ οἱ Φιλελεύθεροι καὶ οἱ Πράσινοι ἔχουν ἀρκετὲς διαφορὲς στὰ προγράμματά τους, ἀλλὰ συμφωνοῦν στὴν ἀνάγκη συνεργασίας, ὡς ἀπαίτηση τοῦ γερμανικοῦ λαοῦ. Οἱ Γερμανοὶ ἀνέδειξαν μὲν τρίτο κόμμα τὴν ἀκροδεξιά, ἀλλὰ ἔδωσαν ἐντολὴ καγκελαρίου στὴν Ἀγκέλα Μέρκελ καὶ στοὺς δύο ἄλλους ἐντολὴ συνεργασίας∙ τὶς τιμοῦν αὐτὲς τὶς ἐντολὲς στὴν γερμανικὴ δημοκρατία, μὲ ἀπόλυτη εὐλάβεια, ἔδειξε ἡ μεταπολεμικὴ ἱστορία.