Στὴν Βαρκελώνη, ἐκτὸς ἀπ’ τὴν Μαδρίτη, ὀργανώθηκε χθὲς ἡ μεγαλύτερη συγκεντρώση ποτὲ ὑπὲρ τῆς ἑνιαίας Ἱσπανίας καὶ κατὰ τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Καταλωνίας∙ ἡ σιωπηρὰ πλειοψηφία, ὅσοι δὲν συμμετέχουν σὲ διαδηλώσεις κατέβηκαν στοὺς δρόμους καὶ διεκδίκησαν τὰ δικαιώματά τους. Μετὰ τὶς ἐξελίξεις, ὅπως καὶ τὴν μαζικὴ φυγὴ τραπεζῶν καὶ ἄλλων ἐπιχειρήσεων ἀπ’ τὴν Βαρκελώνη σὲ ἱσπανικὲς πόλεις, γιὰ νὰ μὴν χάσουν τὰ δικαιώματά τους ὡς ἑταιρεῖες τῆς χώρας-μέλους τῆς Εὐρωζώνης, καθιστοῦν προβληματικὴ τὴν ἀνακήρυξη τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς ἐπαρχίας ἀπ’ τὸν πρόεδρό της αὔριο∙ ἄλλωστε οἱ διαδηλώσεις ἀπέδειξαν ὅτι δὲν ἐκπροσωπεῖ τὴν πλειοψηφία της. Ἀπ’ τὴν πλευρά του ὁ Μαριάννο Ραχόι ἐπέμεινε στὴν ἀκύρωση ὅλων τῶν πράξεων τῆς καταλανικῆς κυβερνήσεως καὶ δὲν ἀπέκλεισε τὴν ἀκύρωση τῆς αὐτονομίας τῆς Καταλωνίας, μὲ τὴν ἐπίκληση τοῦ ἄρθρου 155 τοῦ Συντάγματος, τὸ ὁποῖο προβλέπει τὴν παρέμβασή του σὲ περίπτωση ἐκτάκτων ἀναγκῶν τῆς χώρας.