Ὁ Ἰσοκράτης διαμαρτυρόταν γιὰ τὴν διασπάθιση τῶν δυνατοτήτων τοῦ Ἑλληνισμοῦ στὶς μέρες του καὶ τὴν κατασπατάληση τῶν δυνάμεών του σὲ ἐμφυλίους συγκρούσεις καὶ σπαραγμούς∙ ἦταν ἀποδεδειγμένη ἡ παρακμὴ τῆς περσικῆς αὐτοκρατορίας, ἀλλὰ οἱ ἔφοροι τῆς Σπάρτης δὲν μποροῦσαν νὰ τὴν ἀντιληφθοῦν καὶ ἐπέβαλαν τὰ ὀλιγαρχικὰ καθεστῶτα στὴν Ἑλλάδα. «Ἐν οἷς Ἰταλία μὲν ἀνάστατος γέγονε»∙ στὶς καταστάσεις αὐτὲς ἡ Ἰταλία ἔχει γίνει ἀνάστατος (ἐννοεῖ τὴν Κάτω Ἰταλία). «Σικελία δὲ καταδεδούλωται»∙ ἡ δὲ Σικελία ἔχει ὑποδουλωθεῖ στὸν τύραννο Διονύσιο. «Τοσαῦται δὲ πόλεις τοῖς βαρβάροις ἐκδέδονται»∙ τόσες πολλὲς δὲ πόλεις ἔχουν παραχωρηθεῖ στοὺς βαρβάρους. «Τὰ δὲ λοιπὰ μέρη τῶν Ἑλλήνων ἐν τοῖς μεγίστοις κινδύνοις ἐστίν»∙ τὰ ὑπόλοιπα δὲ μέρη τῶν Ἑλλήνων ἀντιμετωπίζουν τοὺς μεγίστους κινδύνους. Λίγα χρόνια πρὶν ὁ Κόνων εἶχε ἀποκαταστήσει μέρος τῆς δυνάμεως τῶν Ἀθηνῶν, μὲ τὴν ναυπήγηση ἑκατὸ τριήρεων καὶ ἀνέγερση τῶν τειχῶν, ἀλλὰ μὲ περσικὸ χρυσίο.