Οἱ ἐξελίξεις στὴν Καταλωνία, καὶ ἡ ἐπαίσχυντος ὑποχώρηση τοῦ προέδρου της, θεωρεῖται στὴν Εὐρώπη, ὡς μεγάλη ἧττα τοῦ ἐθνικισμοῦ καὶ τῆς ἀτλαντικῆς διαπλοκῆς∙ τὰ ὅποια βίαια γεγονότα τῆς Ἀστυνομίας στὸ δημοψήφισμα, δὲν δικαιολογοῦν τὴν παρανομία τοῦ ἐγχειρήματος καὶ τὴν κατάργηση τῆς ἐξουσίας τοῦ ἱσπανικοῦ κράτους. Προβλήθηκαν, μὲ λαϊκὲς κινητοποιήσεις τὰ ἀποτελέσματα, ἀλλὰ ἀγνοήθηκε ἡ παντελὴς ἔλλειψη δημοκρατικῶν τύπων στὴν διεξαγωγή του, ἐνῶ ἦταν προκλητικὴ ἡ προβολὴ τῶν ἀμερικανικῶν μέσων∙ μία ἑβδομάδα μετὰ ἔγινε ἡ πάνδημη συγκέντρωση στὴν Βαρκελώνη καὶ ὁ πρόεδρός της ἔκανε τὴν κωλοτούμπα του, ὅπως καὶ ὁ Ναπολεοντίσκος πρὸ διετίας, ζητώντας διάλογο μὲ τὴν Μαδρίτη. Ὁ Μαριάννο Ραχόυ εἶναι ὅμως ἀπόλυτος, ζητάει τὸν πλήρη σεβασμὸ τῆς νομιμότητος, γιὰ τὴν ἔναρξη τοῦ διαλόγου, διαφορετικὰ αἴρει τὴν αὐτονομία τῆς περιοχῆς∙ ἡ φυγὴ τῶν ἐπιχειρήσεων εἶναι σύμμαχός του. Ἡ κωλοτούμπα δὲν ἀρκεῖ, ὅπως δὲν σώζει καὶ τὸν Ἕλληνα πρωθυπουργό.